(6570 S. K. m. 7)
Taraflar arasındaki tahliye davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Turgutlu Sulh Hukuk Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 30.12.1997 gün ve 1997/1057 E - 1158 K. sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine,
Yargıtay 6. Hukuk Dairesi'nin 8.6.1998 gün ve 1998/4900 - 4937 sayılı ilamı;
(... Dava yeniden iktisap ve işyeri ihtiyacı nedeniyle kiralananın boşaltılması istemine ilişkindir. Mahkemece istem gibi karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Davacılar vekili, davalının kiracı olduğu ve tapuda 57, 58, 59, 60, 61, 62, 63, 64, 65 66, 67, 68, 69 bağımsız bölüm numarası ile kayıtlı taşınmazları davacıların satın aldığını bu yerlerin tamamında üniversiteye hazırlık dershanesi açacaklarını belirterek davalının tahliyesini istemişlerdir. Davalı vekili davacıların aynı binanın diğer bir katında başka bir işle iştigal ettiklerini mevcut işe ilaveten ikinci bir iş yapma arzusunun zorunlu ihtiyaç olarak kabul edilemeyeceğini davanın reddini savunmuştur.
Dinlenen tanık beyanlarından davacıların aynı binada bir sürücü kursu işlettikleri anlaşılmaktadır. Turgutlu Ticaret Sicil memurluğunun getirtilen yazısından her üç davacının da Özel Çetin Sürücü Motorlu Taşıt Sürücüleri Kursu Limitet Şirketinin ortağı ve şirket müdürleri olarak şirketi temsile yetkili oldukları görülmektedir. Davacıların halen bir işleri bulunduğuna göre, ikinci bir iş yapma isteği 6570 sayılı Yasa'nın tarif ettiği anlamda zorunlu ihtiyaç kapsamı içinde düşünülemez. Bu nedenle davanın reddine karar vermek gerekirken yazılı gerekçeyle tahliye kararı verilmesi hatalı olmuştur. Hüküm bu nedenle bozulmalıdır...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.
Yargıtay Hukuk Genel Kurulu Kararı
Hukuk Genel Kurulu'nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:
Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, mahkeme kararında açıklanan gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, usul ve yasaya uygun bulunan direnme kararının onanması gerekir.
Sonuç: Davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile, direnme kararının yukarıda açıklanan nedenlerle ONANMASINA, oyçokluğu ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy