(7201 S. K. m. 20, 21) (818 S. K. m. 260) (Tebligat Tüzüğü m. 28)
Dava: Taraflar arasındaki "temerrüt nedeniyle tahliye ve kira alacağı" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Karşıyaka 1. Sulh Hukuk Mahkemesi'nce davanın kısmen kabul, kısmen reddine dair verilen 3.3.1999 tarih ve 1999/114 E., 223 K. sayılı kararın incelenmesi, davalı tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 6. Hukuk Dairesinin 20.4.1999 tarih ve 1999/3481-3530 sayılı ilamı ile; (... Dava temerrüt sebebiyle tahliye ve kira alacağının tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece akdin feshi, tahliye ve kira alacağı konusunda karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, hüküm davalı tarafından tahliyeye yönelik olarak temyiz olunmuştur.
Tebligat Kanunu'nun 20-21 ve tüzüğün 28. maddesi gereğince muhatap veya muhatap adına tebliğ yapılabilecek olanlardan her biri gösterilen adreste bulunmaz iseler, tebliğ memurunun adreste bulunmama sebebini bilmesini muhtemel komşu, yönetici, kapıcı, muhtar, ihtiyar heyeti, zabıta amir ve memurlarından tahkik ederek beyanlarını tebliğ tutanağına yazıp imzalatması, imzadan çekinmeleri halinde de bu durumu yazıp imzalaması gerekir.
Olayımızda, davalının ne sebeple adreste bulunmadığı ihtarnamenin tebliğine dair belgede tevsik edilmemiştir. Bu durumda davalıya tebliğ edilmiş usulüne uygun bir temerrüt ihtarından söz edilemez. Tahliye davasının reddine karar vermek gerekirken, bu husus göz önünde tutulmadan yazılı şekilde kiralananın tahliyesine karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.
Hüküm bu nedenle bozulmalıdır...) gerekçesiyle bozularak, dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.
Temyiz Eden: Davalı,
Hukuk Genel Kurulu'nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:
Karar: Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre Hukuk Genel Kurulu'nca da benimsenen özel daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.
Sonuç: Davalının temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının özel daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı HUMK'nun 429. maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine, 24.11.1999 tarihinde, oyçokluğu ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy