(1475 S. K. m. 14)
Dava: Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Adana 1. İş Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 24/11/1998 gün ve 1998/298-868 sayılı kararın incelenmesi davalı işveren vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin 16/2/1999 gün ve 18066-2363 sayılı ilamı ile; (...1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici steplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Özellikle Bölge Çalışma Müdürlüğü'nce davacı işçinin şikayeti üzerine yapılan soruşturma sonucunda düzenlenen rapor içeriğine göre davacı ile işyerinde çalışan diğer işçilerin ücretlerini az bularak işe devam etmedikleri kendilerinin işveren tarafından işe davet edilmelerine rağmen işyerine dönüp çalışmadıkları anlaşılmaktadır. Bilirkişi raporunda devamsızlık tutanağının işçiler tarafından düzenlenmiş olmasının tutanağı geçersiz hale getirdiği şeklindeki görüşe değer verilemez. Bir delil olarak tutanak da Bölge Çalışma Müdürlüğü belgelerini sonucu itibariyle doğrulamaktadır. Öte yandan dinlenen taraf tanıkları çelişkili ifade vermiş olup, salt bu ifadelerden sonuca gidilmesi de mümkün görülmemektedir. Bu durumda anılan rapor, devamsızlık tutanakları ve diğer bilgi ve belgeler feshin işçi tarafından gerçekleştirildiğini ve haklı bir nedene dayanmadığını gösterdiğinden kıdem tazminatı isteği reddedilmelidir.
3- Dosyadaki bilgi ve belgelere göre işyerinde 3 vardiya halinde çalışılmaktadır. Her bir vardiyanın süresi 8 saat olup, bunun yarım saati de ara dinlenme olarak değerlendirilmesi gerektiğinden günde 7,5 saati aşmadığı anlaşıldığından fazla çalışma isteğinin de reddine karar verilmelidir. 8 saatlik vardiya çalışması ile ilgili Dairemizin yerleşmiş kararları da bu doğrultudadır...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.
Hukuk Genel Kurulu'nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:
Karar: Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulu'nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.
Sonuç: Davalı işveren vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı HUMK. nun 429. maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine, 29.09.1999 gününde, oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy