(818 S. K. m. 125) (6831 S. K. m. 2/B)
Dava: Taraflar arasındaki "Tapu İptali Tescil" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Antalya Asliye 4. Hukuk Mahkemesi'nce davanın kısmen kabulüne dair verilen 12.10.1998 gün ve 1998/720-1998/1011 sayılı kararın incelenmesi davacı Hazine vekili 9.12.1998 gün ve 1998/13715-14023 sayılı ilamı ile; (... Davacı Hazine, dava konusu Kütükçü Köyü 236 parsel sayılı taşınmazın 1947 yılında 3116 sayılı yasa uyarınca yapılan orman tahdidinde orman sınırları içerisinde kaldığını, 1976 yılında 1744 sayılı yasaya göre yapılan orman dışına çıkarma işleminin idari yargı yerince iptal edildiğini, daha sonar 1988 yılında 6831 sayılı yasanın 3302 sayılı yasa ile değişik 2/B. maddesi gereğince Hazine adına orman sınırları dışına çıkarıldığını, taşınmazın orman tahdidi içerisinde iken tapulamaca senetsizden tespit gördüğünü ileri sürüp iptal ve tescil istemiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen kararın dairece bozulması üzerine bozma sonrası yapılan yargılama sonucunda bu defa 10 yıllık hak düşürücü sürenin dolduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Bilindiği üzere, Hazinece açılan ve devletin hüküm ve tasarrufundaki yerlerden olduğu iddiasını içeren davalardan 10 yıllık hak düşürücü sürenin dikkate alınmayacağı kararlılık kazanmış yargısal uygulamada benimsenmiştir.
Somut olayda, dava konusu taşınmazın 1947 tahdidinde (a) ile işaretli 6 m2'lik kısmının orman sınırları dışarısında, (b) ile gösterilen 404 m2'lik kısmının orman tahdidi içerisinde kaldığı, 1988 yılında 6831 sayılı yasanın 3302 sayılı yasa ile değişik 2/B. maddesi gereğince Hazine adına orman dışına çıkarıldığı, 1952 yılında yapılan maki tefrik işleminde makilik olarak ayrılan alanda bırakıldığı tapulamaca da 1963 yılında senetsizden tespit gördüğü anlaşılmaktadır.
Bu durumda, taşınmazın makilik olarak tefrik edildiği 1952 yılından itibaren kadastro tespitinin yapıldığı 1963 yılında senetsizden tespit gördüğü anlaşılmaktadır.
Bu durumda, taşınmazın makilik olarak tefrik edildiği 1952 yılından itibaren kadastro tespitinin yapıldığı 1963 yılına kadar 20 yıllık zilyetlikle mülk edinme süresinin dolmadığı açıktır. Hal böyle olunca, davalılar yararına kazandırıcı zaman aşımı yoluyla mülk edinme koşullarının oluşmadığı gözetilerek krokide (b) ile işaretli 404 m2'lik kısım hakkında davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu üzere hüküm kurulması doğru değildir...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.
Temyiz eden : Davacı Hazine vekili.
Hukuk Genel Kurulu'nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:
Karar: Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulu'nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.
Sonuç: Davacı Hazine vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının özel daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı HUMK'nun 429. maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine 22.3.2000 gününde, oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy