(6762 S. K. m. 1281)
Taraflar arasındaki "tazminat" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Samsun 4. Asliye Hukuk mahkemesince davanın reddine dair verilen 19.11.1997 gün ve 1996/700 E-1997/592 K. sayılı kararın incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin 11.6.1998 gün ve 1998/1629-4418 sayılı ilamı ile; (... Davacı vekili, davalı şirkete kasko poliçesi ile sigortalı olan aracının kaza yapması sonucu hasarlandığını hasar bedeli olan (1.743.549.000) TL.nın davalıdan istenmesine rağmen ödemediğini ileri sürerek, anılan meblağın olay tarihinden itibaren reeskont faizi ile birlikte davacıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı sigorta vekili cevabında; istenen tazminatın fahiş olduğunu, aracın alkollü sürücü, M.B. tarafından kullanıldığını alkollü kullanmanın poliçe teminatı dışında kaldığını savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddiaya, savunmaya, toplanan delillere, dinlenen tanık beyanlarına göre; olay anında aracın sürücüsünün alkollü olan M.B. olduğu, alkollü araç kullanmanın teminat dışı olduğu gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Sigorta poliçesi genel şartları 4/b maddesine göre kaza ve hasarın sürücünün, alkolün etkisi altında bulunmasından ileri gelmiş olması halinde bu hasar teminat dışında kalır, ancak sürücünün sırf alkollü olması hasarın teminat dışı kalmasını gerektirmez.
Mahkemece yapılacak iş, nöroloji uzmanı tabip ile trafik uzmanı ve hukukçudan oluşacak bilirkişi heyetine inceleme yaptırılarak olayın meydana geliş şekliyle kaza ve hasarın sürücünün sadece alkolün etkisi altında bulunmasından meydana gelip, gelmediği saptanarak sonucu çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken, yazılı olduğu şeklinde karar verilmesi doğru görülmemiş kararın bozulması gerekmiştir...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda dilenilmiştir.
Temyiz Edenler: Davacılar vekili
HUKUK GENEL KURULU KARARI
Hukuk Genel Kurulu'nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:
Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına dosyadaki tutanak ve kanıtlara, temyiz dilekçesinde ileri sürülen hükme etkili itirazların Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin 11.6.1998 gün ve 1998/1629-4418 sayılı ilamında ayrı ayrı ele alınıp cevaplandırılmış bulunmasına ve özellikle Hukuk Genel Kurulunun 15.4.1998 günlü 1998/11-258-273 sayılı ve 22.4.1998 tarih ve 1998/11-290-296 karar sayılı kararıyla Özel Daire kararının benimsenmiş bulunmasına göre, Hukuk Genel Kurulu'nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.
Sonuç: Davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı HUMK.nun 429. maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine 19.4.2000 gününde, oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy