(743 S. K. m. 671)
Dava: Taraflar arasındaki "geçit hakkı" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Eceabat Asliye Hukuk Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 9.6.1999 gün ve 98/93 - K. 99/118 sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 14. Hukuk Dairesinin 11.11.1999 gün ve E. 99/6691, K. 99/7818 sayılı ilamı ile; ( ...Davacı, 5 sayılı parseline davalıya ait 4 sayılı parselinden geçit istemiştir. Mahkeme davayı kabul etmiş, hükmü davalı temyize getirmiştir.
Medeni Kanunun 671. maddesi "Tariki amme çıkmak için kafi bir yolu bulunmayan gayrimenkul sahibi tam bir ivaz mukabilinde komşularından kendisine geçmek için münasip bir yerin terkini talep edebilir..." hükmünü içermektedir. Paftanın incelenmesinde davacının 5 sayılı parselinin kadastro yoluna cephesi bulunduğu anlaşılmaktadır. Bu durumda davacı ev yapmak suretiyle yola çıkışını kapatarak komşu parselden geçit istemesi Medeni Kanunun 671. maddesinin içeriğine aykırıdır. Bu nedenlerle; davanın reddi gerekirken kabulüne karar verilmesi doğru görülmediğinden hükmün bozulması gerekmiştir... ) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.
Hukuk Genel Kurulu'nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:
Karar: Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulu'nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.
Sonuç: Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı HUMK'nun 429. maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine 14.6.2000 gününde, oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy