(2942 S. K. m. 11)
Taraflar arasındaki "kamulaştırma bedelinin artırılması" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Menderes Asliye Hukuk Mahkemesi'nce davanın kısmen kabulüne dair verilen 18.11.1998 gün ve 1997/1236 E-1998/507 K. sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 18.Hukuk Dairesi'nin 27.4.1999 gün ve 1999/4454-5405 sayılı ilamiyla; (...Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.
Ancak;
Dosya içerisinde bulunan Menderes Tarım İlçe Müdürlüğünün resmi birim fiyatlarına göre münavebeye esas alınan biberin fiyatının 17.500. TL/kg olduğu halde bilirkişi kurulunca 20950 TL/kg alındığı ve buna göre hesap edildiği anlaşılmıştır. Gelir esasına göre arazi değerlendirmesinde ortalama fiyatların dikkate alınacağının gözönünde tutulmaması doğru görülmemiştir. Mahkemece, doğru istatistiki bilgilere dayalı olduğu bilinen ve taşınmazın değerlendirilmesinde esas alınan resmi makamlardan getirilen veriler dikkate alınarak bilirkişi kurulundan ek rapor alınmalı ve hasıl olacak sonuca göre karar verilmelidir.
Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.
TEMYİZ EDEN : Davalı DSİ. Genel Müdürlüğü vekili
HUKUK GENEL KURULU KARARI
Hukuk Genel Kurulu'nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:
Dava, kamulaştırma bedelinin artırılması istemine ilişkindir.
Yerel mahkemece davanın kısmen kabulüne ilişkin hüküm Özel Dairece yukarıda yazılan gerekçe ile bozulmuştur.
Yerel mahkemece, bilirkişi kurulunun biber fiyatın pazara verildiği tarihteki ürünün bol olarak alındığı Temmuz ayına ait, yörede üretilen sivri ve dolmalık biberin İzmir Büyükşehir Belediyesi halinde oluşan ortalamasına göre alındığını bildirerek önceki kararda direnilmiştir.
Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, mahkeme kararında açıklanan gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, usul ve yasaya uygun bulunan direnme kararının onanması gerekir.
Sonuç: Davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile, direnme kararının yukarıda açıklanan nedenlerle ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı (34.434.561) lira bakiye temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 22.3.2000 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy