(743 S. K. m. 4, 143) (1086 S. K. m. 429)
Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Besni Asliye Hukuk Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 02.03.1999 gün ve 1998/2000- 1999/61 sayılı kararın incelenmesi Davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 2. Hukuk Dairesinin 17.06.2000 gün ve 1999/4921-6972 sayılı ilamı ile;
(...1- Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin taktirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalının aşağıdaki maddenin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.
2-Boşanmaya yol açan olaylarla davalının kusuru tesbit edilmemiştir. Davacı haklı bir nedene dayanmadan yasal düzenlemeden yararlanarak boşanmayı sağlayarak davalının evlilik içinde var olan ilerideki beklentileri içinde bulunan yararlarından yoksunluğuna neden olmuştur. Medeni Kanunun 143/1. maddesi gereği davalıya Medeni kanunun 4. maddesinde öngörülen adalet ilkesi de dikkate alınarak uygun miktarda maddi ödenceye hüküm verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi doğru bulunmamıştır....) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.
TEMYİZ EDEN: Davalı vekili
HUKUK GENEL KURULU KARARI
Hukuk Genel Kurulu'nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:
Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulu'nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.
Sonuç: Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı HUMK. nun 429. maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine 27.09.2000 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy