(743 S.K. m. 132)
Dava: Taraflar arasındaki "Terk Nedeniyle Boşanma" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Eskişehir Asliye 5. Hukuk Mahkemesi'nce davanın kabulüne dair verilen 17.6.1999 gün ve 1998/640, 1999/382 sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 2. Hukuk Dairesi'nin 10.12.1999 gün ve 1999/11780-13717 sayılı ilamı ile; (...Evin ihtar isteğinden 2 ay önceden oturmaya elverişli olarak hazırlanması ve ihtar tebliğinden itibaren 1 ay süre ile de hazır bulundurulması gerekir. Tanıklardan T. ve H. ihtar üzerine eve gittiklerinde evin kilitli olduğunu, kimsenin olmadığı, eşya bulunmadığını bunun üzerine davacının kızkardeşinin o civarda bulunan evine gittiklerini kapıyı açmadığını bildirmiştir. Bu hale göre Medeni Kanunun 132. maddesi koşulları oluşmadığından davanın reddi gerekir. Delil listesinde bulunmayan H.'nin beyanına itibar edilemeyeceği düşünülmeden ihtar döneminden çok sonra yapılan keşif ve bilirkişi raporuna dayanak yapılarak yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.
Temyiz Eden: Davalı vekili
Hukuk Genel Kurulu'nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:
Karar: Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulu'nca da benimsenen Özel daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.
Sonuç: Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı HUMK'nun 429. maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine, 15.11.2000 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy