(743 S. K. m. 132, 137)
Taraflar arasındaki boşanma-nafaka davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Seydişehir Asliye Hukuk Mahkemesince davanın reddine dair verilen 17.5.1999 gün ve 1998/509-1999/451 sayılı kararın incelenmesi davacı - karşı davalı İsa T. vekili tarafından istenilmesi üzerine,
Yargıtay 2. Hukuk Dairesinin 2.12.1999 gün ve 1999/11055-13261 sayılı ilamı ile;
(...1 - Davalının davet edildiği ev apartman dairesi niteliklerini haiz bağımsız bir evdir. Davalı ihtara rağmen eve süresinde dönmemiş olup Medeni Kanunun 132. maddesi şartları oluşmuştur. Boşanmaya karar verilmesi gerekirken davanın reddi doğru görülmemiştir.
2- Toplanan delillerden davalı kadının ayrı yaşamakta haklı olmadığı anlaşılmaktadır. Bu sebeple Medeni Kanunun 137. maddesi gereğince boşanma davası dava tarihinden itibaren boşanma davası süresince geçerli olmak üzere tedbir nafakasına hükmedilmesi gerekirken kadının açlığı dava tarihinden itibaren nafakaya hükmedilmesi de usul ve kanuna aykırıdır...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.
TEMYİZ EDEN: Davacı-karşı davalı İsa Taşçı vekili
HUKUK GENEL KURULU KARARI
Hukuk Genel Kurulu'nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:
Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulu'nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.
Davacı-karşı davalı İsa T. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı HUMK. nun 429. maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine 03.05.2000 gününde, oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy