(506 S. K. m.60)
Dava: Taraflar arasındaki "tespit" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Ankara 8. İş Mahkemesi'nce davanın kabulüne dair verilen 7.7.1999 gün ve 1998/1156 E- 1999/1341 K. sayılı kararın incelenmesi davalı kurum vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 21. Hukuk Dairesi'nin 7.10.1999 gün ve 1999/6855-6723 sayılı ilamiyla; (... 1- Dosyadaki yazılara toplanan delillere hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddi gerekir.
2- Dava davacının 1972-1975 tarihli primleri ödenmiş sürelerin kendisine ait olduğunun ve yaşlılık aylığına hak kazandığının tespit istemine ilişkindir.
Mahkemece anılan sürenin davacıya ait olduğunun kabul edilmesi doğru ise de yaşlılık aylığına hak kazandığının tespitine karar verilmesi noksan ve hatalı inceleme sonucu olup bozmayı gerektirmiştir.
Şöyle ki; davacı, 1957 doğumlu olup ilk işe girişi mahkemece de kabul edildiği gibi 1.10.1972'dir. 506 sayılı yasanın 60/G maddesi gereğince 18 yaşından önce malüllük yaşlılık ve ölüm sigortalarına tabi olanların sigortalılık süresi 18 yaşını doldurdukları tarihte başlamış sayılır. Ancak bu tarihten önceki süreler için ödenen primler, prim ödeme gün sayısı hesabına dahil edilecektir. Bu durumda davacının yaşı sigortalılık süresi ve prim ödeme gün sayısı nazara alındığında 506 sayılı yasanın 60. maddenin yaşlılık aylığı bağlama koşulları oluşmadığı halde yaşlılık aylığına hak kazandığının tespiti usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.
O halde davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazlar kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.
Temyiz eden: Davalı kurum vekili
Hukuk Genel Kurulu'nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:
Dava primi yatmış sigortalı çalışmaların aidiyeti ve yaşlılık aylığına hak kazanıldığının tespiti istemine ilişkindir.
Mahkemenin davanın kabulüne dair verdiği karar yukarıda açıklanan nedenle yaşlılık aylığının bağlanması yönünden bozulmuştur.
Mahkeme davacının ilk sigortalılık başlangıcının 9.6.1972 tarihi olduğu 3351 sayılı yasanın ek geçici-1 maddesinde 1.4.1981 tarihinden önce malullük, yaşlılık ve ölüm sigortalarına tescil edilmiş olanlar hakkında 60. maddenin (G) fıkrası hükmünün uygulanmayacağının belirtildiği gerekçesiyle önceki kararında direnmiştir.
Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, mahkeme kararında açıklanan gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, usul ve yasaya uygun bulunan direnme kararının onanması gerekir.
Sonuç: Davalı kurum vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile direnme kararının yukarıda açıklanan nedenlerle ONANMASINA, 4792 sayılı S.S.Kurumu kanunun 2868 sayılı yasa ile değişik 24/C maddesi uyarınca kurumdan harç alınmasına mahal olmadığına, 01.03.2000 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy