(818 S. K. m. 41, 105)
Dava: Taraflar arasındaki "tazminat" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Ankara Asliye 7. Hukuk Mahkemesi'nce davanın kısmen kabulüne dair verilen 23.6.1998 gün ve 1995/969 E. - 1998/393 K. sayılı kararın incelenmesi davalı Hazine vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 4. Hukuk Dairesi'nin 29.12.1998 gün ve 1998/6951 E.- 1998/10927 K. sayılı ilamı ile; (...1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.
2- Diğer temyiz itirazlarına gelince; Davacı şirket, Mersin 1. İcra Müdürlüğü'nce ihaleye çıkartılan dondurulmuş etlerin kendileri tarafından ihalede satın alınmasına rağmen, icra müdürünce kontrol belgesi olmadan ihaleye çıkartılmış olması nedeniyle kendilerine teslim edilemediğini ve ihale bedelini de geri alamadıklarını belirtip uğradıkları zarar toplamı 122.871.757.300 liranın tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Mahkeme bilirkişi kurulundan alınan raporu benimseyip davanın kabulüne karar vermiştir.
Davacı şirket tarafından ihale ile satın alınan paketlenmiş etlerin, üzerlerinde son kullanma tarihinin Ocak 1990 olduğu rapor ve üzerindeki etiketler ile sabittir. Davacı şirketin buna rağmen 1.11.1991 günü yapılan ihalede bu etleri satın alması, özenli tacir gibi hareket etmemesinin kendisi için müterafik kusur oluşturup oluşturmayacağı üzerinde durulmadan karar verilmiş olması bozmayı gerektirmiştir.
3- Davacı dilekçesinde ödediği ihale bedeli, ihale masrafları ve munzam zararının tahsiline karar verilmesini istemiştir. Mahkeme bu istekleri aynen kabul ederek hüküm kurmuştur.
Davacının, icra müdürlüğünün bu haksız fiilinden dolayı isteyebileceği zarar, ihale bedeli, ihale için yapılan giderler ve ayrıca etleri satın aldıktan sonra tekrar satması durumunda elde edebileceği kârdır. Diğer bir anlatımla, uğradığı kâr yoksunluğudur. Buna rağmen mahkemenin ayrıca munzam zarara hükmetmiş olması da bozmayı gerektirmiştir...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.
Temyiz Eden: Davalı Hazine vekili.
Hukuk Genel Kurulu'nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:
Karar: Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre Hukuk Genel Kurulu'nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.
Sonuç: Davalı Hazine vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı HUMK'nun 429. maddesi gereğince BOZULMASINA, 29.11.2000 gününde oyçokluğu ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy