(818 S. K. m. 49) (1086 S. K. m. 438)
Dava: Taraflar arasındaki manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Ankara 22. Asliye Hukuk Mahkemesi'nce davanın kısmen kabulüne dair verilen 22.12.1998 gün ve 1997/745 E-1998/588 K. sayılı kararın incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 4. Hukuk Dairesi'nin 8.6.1999 gün ve 1999/2340-5436 sayılı ilamiyla; ( ...Dava, idare mahkemesi kararlarını sonuçsuz bırakmak için Kültür Bakanlığı Güzel Sanatlar Genel Müdürlüğü Daire Başkanı olan davacıyı 28.11.1997 tarih ve 19023 sayılı yazıyla Araştırma Planlama ve Koordinasyon Başkanlığı emrine görevlendirme yazısını onaya arz eden personel dairesi başkan vekili Ali E... ile bu yazıyı makama uygun görüşle arz eden müsteşar Osman Tekin A...'dan ağır hizmet kusuru nedeniyle manevi tazminatın tahsili davasıdır. Davalılar davanın reddini savunmuşlar, mahkemece, davalıların kişisel kusurundan bahis edilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Dava konusu olayda davacı, davalı Osman Tekin A ...'ın göreve başladığı 8.9.1997, diğer davalı Ali E ... göreve başladığı 22.10.1997 gününden önce birden fazla görev yerinin değiştirildiğini, bu işlemlerin ayrı ayrı idari yargıda iptal edildiğini, bunun üzerine yine davalıların göreve başlamasından önce ve 3.7.1997 günü yargı kararının uygulandığını ancak, 28.11.1997 tarihinde geçici görevlendirildiğini belirterek açıklanan olayın seyrine göre yargı kararının uygulanmadığı, bu suretle kişilik haklarının saldırıya uğradığını iddia etmiştir.
Davalıların göreve başladıkları 8.9.1997 ve 22.10.1997 tarihlerinde davacının daha önce göreve başladığı ve çalıştığı, bu bağlamda davacının daha önce görevden alınması hususunda bir ilgilerinin olmaması, öte yandan davacı hakkında idare kararı uygulandıktan ve aradan 5 ay süre de geçtikten sonra davacının geçici görevle ve yine geçici süre için kaydı konmak suretiyle görevlendirilmesinde davalıların daha önceki yargı kararlarını uygulamadıkları sonucu çıkarılamıyacağı ve istemin reddi gerekirken yazılı gerekçe ile davanın kabulü bozmayı gerektirmiştir... ) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.
Hukuk Genel Kurulu'nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve direnme kararının verildiği tarih itibariyle HUMK. 2494 sayılı Yasa ile değişik 438/II. fıkrası hükmü gereğince duruşma isteğinin reddine karar verilip dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:
Karar: Dava, idari yargı kararlarını sonuçsuz bırakmak için fiilen uygulamayarak ağır hizmet kusuru işleyen davalılardan manevi tazminat istemine ilişkindir.
Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verdiği karar, Özel Dairece, davacının davalıların göreve başlamasından önceki görevden alınma işlemleri ile davalıların ilgileri bulunmadığı ve idari mahkeme kararı uygulandıktan yaklaşık 5 ay sonra davalıların katıldığı idari işlemle davacının gemici olarak görevlendirmesinde davalıların daha önceki yargı kararını uygulamamalarının söz konusu olmadığı gerekçesiyle bozulmuştur.
Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına dosyadaki tutanak ve kanıtlara, olayın gelişimi ve davanın açılış biçimi ile mahkeme kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre davacının tazminata hak kazandığı yolundaki direnme uygundur. Ne var ki, Özel Daire'ce tazminat miktarı bakımından herhangi bir inceleme yapılmamıştır. Bu nedenle tazminat tutarına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesi için dosya Özel Dairesine gönderilmelidir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle mahkemenin davacının manevi tazminata hak kazandığı yolundaki direnmesi uygun bulunduğundan, tazminat miktarına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın 4. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 14.6.2000 gününde ikinci görüşmede oyçokluğu ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy