(6570 S. K. m. 7)
Dava: Taraflar arasındaki "tahliye" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Ankara 7. Sulh Hukuk Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 8.4.1999 gün ve 1998/860 E-1999/378 K., sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine;
Yargıtay 6. Hukuk Dairesi'nin 15.6.1999 gün ve 1999/5405-5369 sayılı ilamı;
(... Dava, mesken ihtiyacı nedeniyle kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkeme, kiralananın tahliyesine karar vermiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz olunmuştur.
Davacı vekili müvekkilinin evli olan oğlu Ş.'nün kirada oturduğunu, tahliye tehdidi altında olması sebebiyle dava konusu mecura mesken olarak ihtiyaçları bulunduğundan bahisle kiralananın tahliyesini talep etmiştir.
Davalı vekili ihtiyaç iddiasının samimi olmadığını, davacının ikamet ettiği dairenin bitişiği olan 10 nolu dairenin boşalmasına rağmen ihtiyaca tahsis edilmeyip, 6.7.1998 tarihinde kiraya verildiğini davanın reddini savunmuştur.
Mahkeme, ihtiyaç iddiasının samimi olduğunu kabul ederek kiralananın tahliyesine karar vermiştir.
6570 sayılı Yasanın 7/b maddesi acil, samimi ve zorunlu ihtiyacı tahliye nedeni kabul etmiştir.
Yapılan yargılama sırasında davacının maliki olduğu Emek Mahallesi, Bosna Hersek cad. 23 nolu binanın 10 nolu dairesinin halen boş olduğu, kiralanmak amacıyla boş tutulduğu sübuta erdiğinden, davacının ihtiyacının gerçek ve samimi olduğunun kabul edilmesi mümkün değildir. Davacı tarafın bu dairenin ihtiyaca tahsis edilmemesindeki saymış olduğu nedenler de, ihtiyacın samimi olmadığı düşüncesini ortadan kaldıracak nitelikte nedenler değildir. Bu itibarla mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmesi hatalı olduğundan hükmün bozulması gerekmiştir...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda mahkemece önceki kararda direnilmiştir.
Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:
Karar: Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulunca benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.
Sonuç: Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı BOZULMASINA, 07.06.2000 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy