(3402 S. K. m. 14)
Dava: Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Bayındır Asliye Hukuk Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 23.12.1998 gün ve 1996/155-1998/310 sayılı kararın incelenmesi davalılar A. ve M. B. vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 7. Hukuk Dairesinin 19.11.1999 gün ve 1999/4971-5503 sayılı ilamıyla;
(...Dava konusu taşınmazın mahkeme kararına dayanak yapılan haritada (A) harfi ile gösterilen kesiminin davacı tarafın tutunduğu ve dava dışı 46 sayılı komşu parsele revizyon gören Mart 975 gün ve 15 sayılı pay tapu kaydının kapsamında kaldığı mahkemece toplanıp değerlendirilen delillerle belirlenmiştir. Bu nedenlerle davalı tarafın diğer karar düzeltme istekleri yerinde değildir. Ne var ki, davacı taraf tutunduğu Mart 975 gün 15 sayılı tapu kaydında 1/2 pay sahibidir. Dava dışı 46 sayılı parselin 1/2 payı bu nedenle davacı adına tespit edilmiştir. Şu hale göre davacının kayden 1/2 payı bulunmaktadır. Diğer 1/2 pay sahibi dava açmamıştır. Mahkemece bu yön göz önünde tutularak davanın kararda gösterilen gerekçelerle 1/2 payla sınırlı olarak kabulü gerekirken, taşınmazın tamamının davacı adına tesciline biçiminde hüküm kurulması isabetsiz ve mahkeme kararının bu nedenle bozulması gerekli iken zuhulen onandığı anlaşıldığından davalı tarafın karar düzeltme isteğinin kabulü ile önceki günlü onama kararının kaldırılmasına ve hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle bozulmasına...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.
TEMYİZ EDEN: Davalılar A. ve M. B. vekili
Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:
Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.
Sonuç: Davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı H.U.M.K. nun 429. maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine, 15.11.2000 gününde oyçokluğu ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy