(1475 S. K. m. 14) (5521 S. K. m. 1)
Dava: Taraflar arasındaki kıdem tazminatı davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; İstanbul 7. İş Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 04.05.1999 gün ve 1998/586 E., -1999/276 K. Sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin 09.06.1999 gün ve 1999/8842 E., -1999/9988 K. Sayılı ilamıyla; (...Davacı, davalı kurum tarafından kıdem tazminatının yıllık 53.312.500 TL tavan üzerinden hesaplanmayıp sözleşmeli personel olduğu gerekçesiyle emekli ikramiyesi tavanı olan 36.100.000 TL üzerinden belirlenip eksik ödeme yapıldığını belirterek, fark tazminat talebinde bulunmuş ve mahkemece istek kabul edilmiş olup, karar davalı tarafça temyiz edilmiştir.
Davacıya, davalı kurum tarafından
işyerindeki hizmet süreleri esas alınmak suretiyle tazminat tahakkuk ettirilmiş ve ödenmiştir. Bu ödeme yapılırken 36.100.000 TL esas alınmış olup, dava dilekçesinden anlaşılacağı şekilde, davacı, davalı kurumda geçen hizmeti karşılığının eksik değerlendirildiğini ileri sürmektedir.
Davacının dosyadaki belgelerden kendi isteği ile sözleşmeli personel statüsüne geçirildiği anlaşılmaktadır.
Sözleşmeli personel, 1475 sayılı İş Yasası kapsamında yer almadıklarından, bu kişilerle kurumları arasındaki her türlü anlaşmazlıklarda görevli mahkemeler iş mahkemeleri olmayıp idare mahkemeleridir.
Davacının
. işyerinde gerek işçi statüsünde gerek sözleşmeli personel statüsünde çalışılan süreler
. işyerinde mevzuat ve yönetmeliğine göre değerlendirilmiş ve buna göre kıdem tazminatı adı altında bir ödeme yapılmıştır. Bu işlemlerin bütünlüğü karşısında uyuşmazlığın çözüm yeri idari yargı yeri olduğundan dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmesi gerekir...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.
HUKUK GENEL KURULU KARARI
Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü.
Dava, fark kıdem tazminatının ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne dair verdiği karar, Özel Dairece davacının sözleşmeli personel statüsünde bulunması nedeniyle uyuşmazlığın çözüm yerinin idari yargı yeri olduğu gerekçesiyle bozulmuştur.
Oysa davacı 1475 sayılı Yasa kapsamında işçi statüsünde bulunduğu döneme ilişkin hizmetleri karşılığı fark kıdem tazminatını istemiştir.
O nedenle yerel mahkemenin, sözleşmenin dönem öncesi işçilikte geçen süreler için kıdem tazminatı davasına bakma görevinin İş Mahkemelerine ait olduğuna ilişkin direnmesi yerindedir.
Ancak, işin esasına ilişkin temyiz itirazları Özel Daire tarafından incelenmediğinden dosya dairesine gönderilmelidir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle direnme uygun bulunduğundan işin esasına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın 9. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 23.02.2000 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy