(2821 S. K. m. 25/4)
Dava: Taraflar arasındaki "olumlu tespit ve alacak" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Ankara 4. İş Mahkemesince davanın reddine dair verilen 12.5.1999 gün ve 1998/1356 - 1999/130 sayılı kararın incelenmesi Davacı vekilleri tarafından istenilmesi üzerine,
Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin 30.9.1999 gün ve 1999/12290 - 14902 sayılı ilamı;
( ... Davacı Genel müdür yardımcısı sıfatıyla işveren vekili durumunda bulunması nedeni ile davalı işveren sendikası üyesi iken bir başka göreve atanmış, ancak idari yargı yerine başvurarak atama kararının iptali davasını açtığı gibi yürütmeyi durdurma isteminde bulunmuş ve Danıştay 5. Dairesi yürütmeyi durdurma istemini kabul etmesi sonucu davacı eski görevine dönmüş bulunmaktadır.
Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacının bir başka göreve atanmasından sonra Danıştay'ca verilen yürütmeyi durdurma kararı karşısında işveren vekilliği ve işveren sendikası üyeliğinin son bulup bulmadığı noktasında bulunmaktadır.
2821 sayılı Sendikalar Kanununun 25/4 maddesinde "işveren veya işveren vekili sıfatını kaybedenlerin işveren sendika veya konfederasyonlarındaki üyelikleri ve görevleri bu sıfatı kayıp ettikleri tarihte kendiliğinden sonra erer" kuralı öngörülmüştür. Mahkemece bu kural dikkate alınarak işveren sendikası üyeliğinin sona erdiği kabul edilmiştir. Bunun sonucu olarak da davacının kimi parasal istekleri reddedilmiştir. Oysa ortada idari işlemin durdurulması yolunda Danıştay kararı mevcut olup bu karara gerek idarenin gerek mahkemelerin uyma zorunluluğu vardır. İdarede bunu yerine getirmiştir. Mahkemenin bu olguyu dikkate almaması yürütmeyi durdurma kararının boşlukta bırakır. Böyle olunca üyeliğin devam ettiği sonucuna varılarak işin esası incelenmeli ve hasıl olacak sonuca göre hüküm kurulmalıdır... ) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.
Hukuk Genel Kurulu'nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:
Karar: Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulu'nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.
Sonuç: Davacı vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı BOZULMASINA, oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy