(506 S. K. m. 79)
Dava: Taraflar arasındaki "Hizmet tespiti" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; İzmir 1. İş Mahkemesi'nce davanın kısmen kabulüne dair verilen 24.5.2000 gün ve 1997/88 E. - 2000/341 K. sayılı kararın incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmesi üzerine,
Yargıtay 10. Hukuk Dairesi'nin 10.7.2000 gün ve 2000/4952 E. - 2000/5091 K. sayılı ilamı;
( ... Davacının davalı işverene ait işyerinde 15.3.1982 - 5.12.1996 tarihleri arası fasılasız çalıştığının tespitinin istendiği, davanın yargılaması sonucunda mahkemece tanık sözlerine dayanılarak ve bilirkişi raporu gibi davanın kısmen kabulü ile 15.11.1983 - 10.6.1996 tarihleri arasında çalıştığının tespitine karar verilmiş ise de, tespiti istenilen süreler çok öncelere ilişkin bulunduğundan tanıkların istenilen sürelerle ilgili bilgileri bugüne değin eksiksiz olarak hafızalarında korumaları hayatın olağan akışına ve yaşam deneyimlerine uygun düşmez. Kaldı ki tanık sözleri somut olgulara dayanmamakta soyut düzeyde kalmaktadır. Ayrıca davacıya ait sigorta kayıtlarında tespitini istediği dönemler arasında farklı işyerlerinde çalıştığı anlaşılmakla, iddianın samimi olmadığı açıktır.
Bu bilgiler ışığında, mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın davanın reddi yerine yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
O halde, davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır... ) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.
Hukuk Genel Kurulu'nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:
Karar: Dava hizmet süresinin tespitine ilişkindir.
Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen karar yukarıda açıklanan nedenle bozulmuş, mahkemece önceki kararında direnmiştir.
Mahkeme kararı oluşturulurken sadece tanık beyanlarına itibar etmemiş dönem bordroları ve vizite kayıtlarına da dayanmıştır. O nedenle direnme kararı bu yönü ile yerinde görülmüştür. Ne varki, Özel Dairece tanık dışında deliller incelenmediği için dava dosyası Özel Dairesine gönderilmelidir.
Sonuç: Yukarıda gösterilen sebeplerden dolayı direnme kararı yerinde ise de, işin esasına ilişkin temyiz itirazlarının incelemesi için dosyanın 10. Hukuk Dairesine gönderilmesine, oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy