(743 S. K. m. 150, 143) (2004 S. K. m. 16 )
Dava: Taraflar arasındaki "şikâyet" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; İzmir 2. İcra Tetkik Mercii'nce şikâyetin reddine dair verilen 8.6.2000 gün ve 2000/334 E-560 K. sayılı kararın incelenmesi şikâyetçi borçlu vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 12. Hukuk Dairesi'nin 21.9.2000 gün ve 2000/12169-13235 sayılı ilamıyla; (...Manevi tazminat yönünden karar bozulmuş olmakla takip tarihinde bu konuda hüküm bulunmadığından şikâyetin kabulüne karar verilmesi gerekirken reddi isabetsizdir...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.
Temyiz Eden: Şikâyetçi borçlu vekili.
Hukuk Genel Kurulu'nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:
Karar: Dava şikâyete ilişkindir.
Somut olayda, boşanma kararının kesinleşmesinden sonra hüküm altına alınan manevi tazminata ilişkin karar kesinleşmeden takibe konulmuş şikâyetçi bu nedenle takibin iptalini istemiştir.
Kural olarak boşanma ilamı ile birlikte hükmedilen manevi tazminatın boşanma kararının eklentisi olması nedeniyle boşanma ilamı kesinleşmeden takip yapılması mümkün değildir. Ancak; somut olayın özelliğine göre takibe konu ilamın boşanma kararının kesinleşmesinden sonra hüküm altına alınması karşısında kesinleşmesi gerekmediğinden usul ve yasaya uygun bulunan direnme kararının onanması gerekir.
Sonuç: Şikâyetçi-borçlu vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile direnme kararının yukarıda açıklanan nedenlerle ONANMASINA gerekli temyiz ilam harcı peşin alınmış olduğundan başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 28.2.2001 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy