(818 S. K. m. 41)
Dava: Taraflar arasındaki "tazminat" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Manisa Asliye 1. Hukuk Mahkemesince davanın reddine dair verilen 14.9.1999 gün ve 1998/882-1999/434 sayılı kararın incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin 10.4.2000 gün ve 2000/1052-3200 sayılı ilamı ile; ... Dava, davalının ... Kütüphanesine bağlı N. Kütüphanesinde yöneticilik yaptığı sırada zimmetine teslim edilen el yazması Kur'an-ı Kerim'in sayfalarının eksik olduğu iddiasına dayalı tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece devir teslimlerde kitapların adet olarak sayıldığı gerekçesiyle istem reddedilmiş, karar davacı tarafından temyiz edilmiştir.
Dosyada bulunan 21.11.1978 tarihli devir teslim zaptında davalının kendisine teslim edilen kitapları bütün hususiyetleriyle teslim aldığı yazmaktadır. Kitapların devir teslim işlerinin adet esas alınarak yapıldığına dair yazı cevapları esas alınmıştır. Ancak bu durum kitapların sayfalarındaki eksiklikten davalının tamamen sorumlu tutulmaması için dayanak olmamalıdır. Mahkemenin red gerekçesi belirlenecek tazminattan indirim nedeni olarak kabul edilebilir. Anılan yön gözetilmeden verilen karar usul ve yasaya aykırı olup kararın bozulmasını gerektirmiştir... gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.
Temyiz Eden: Davacı Hazine vekili
Hukuk Genel Kurulu'nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:
Karar: Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere ve özellikle davalının zimmetinde bulunan Kuran'ı-Kerim'in eski eser niteliğinde olması nedeniyle davalının bu eseri koruma açısından özenli davranması gerekmesine; toplanan delillerden davalının az yukarıda açıklanan özen görevini gösterdiğini kanıtlayamamasına göre, Hukuk Genel Kurulu'nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.
Sonuç: Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının Özel Daire bozma kararında ve yukarıda gösterilen nedenlerden dolayı HUMK.nun 429. maddesi gereğince BOZULMASINA, 14.3.2001 gününde, oyçokluğu ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy