(818 S. K. m. 355) (2004 S. K. m. 67)
Dava: Taraflar arasındaki itirazın iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Ankara Asliye 3. Ticaret Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 11.5.2000 gün ve 1998/163-2000/283 sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 15. Hukuk Dairesinin 23.10.2000 gün ve 2000/4613-4565 sayılı ilamı ile, ( Çekişme, Emniyet Genel Müdürlüğü adına İstanbul Emniyet Müdürlüğü ile davacı yüklenici şirket arasında 31.1.1997 gün ve 5370 yevmiye sayısıyla İstanbul 25. Noterliğince onanmış eser sözleşmesinden kaynaklanmıştır. Bu husus mahkemece dinlenen bilirkişilerin tanzim ettiği 26.1.2000 günlü raporla da teyit edilmiştir. Davalı, müstakil hükmi şahsiyete sahip Türk Polis Teşkilatını Güçlendirme Vakfı adına imzalanmış bir sözleşme orta yerde bulunmamaktadır. Sözleşmede ödemelerin anılan Vakıfça yapılacağına dair hüküm ödeme makamını belirtmek için olup, taahhüdü olmayan vakıf için bağlayıcı değildir. Ortaya çıkarılacak eserin finansmanı için belli miktarlarla yardım yapılmasını, daha sonra bu yardımın kesilmesini öngören ve vakıf organlarınca alınan kararlar, Vakfın iç işlerine dönük kararlardır. Faturalarda Vakfın vergi numaralarının gösterilmesi ise Vakıf yönetiminin bütçe giderlerini yaptığı yardım karşılığı mensuplarına kanıtlama ötesinde işlev taşımaz.
Kaldı ki; İş sahibi olan idare, yapılan takibe itiraz etmemiş, hesaplanan faize karşı çıkmakla yetinmiştir. Bu haliyle reddi gereken davanın vakfı sözleşme dışında yükleniciye karşı sorumlu kılar biçimde kabul edilmesi usul ve yasaya aykırı olmakla kararın bozulması gerekir... ) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.
Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği düşünüldü:
Karar: Dava, itirazın iptali istemine ilişkindir.
Davacı vekili, ihale sonucunda davacı şirket ile dava dışı Emniyet Genel Müdürlüğü arasında düzenlenen 31.1.1997 günlü sözleşmeyle, davacı şirketin İstanbul Polis Moral Eğitim Merkezi 3. Kısım inşaatı işini üstlendiğini, sözleşmenin 10. maddesinde, hakedişlerin davalı Vakıfça ödeneceğinin kararlaştırıldığı, iş devam ederken davalının 6.8.1997 tarihinde keyfi bir şekilde işin tasfiyesi yönünde karar aldığını; ikinci hakediş bedeli ile tasfiye kararının davacıya tebliğine kadar geçen sürede yapılan imalat bedeli ve malzeme bedeli toplamı 163.629.949.969 TL.yi istenilmesine rağmen davacıya ödemediğini, davacı tarafından yapılan icra takibine de itiraz ettiğini ileri sürerek, itirazın iptaline ve icra inkar tazminatına karar verilmesini istemiştir.
Davalı vekili, inşaat sözleşmesinin davacı ile dava dışı Emniyet Genel Müdürlüğü arasında yapıldığını, bitirilen işin de Emniyet Genel Müdürlüğüne fatura edildiğini, davalı şirketin bu sözleşmede taraf olmadığını, ayrı bir tüzel kişiliği olan davalı vakfın, tarafı olmadığı bir sözleşmeyle borçlandırılamayacağını, davacının Emniyet Genel Müdürlüğü hakkında icra takibi yaptığını, o takip kesinleşmesine rağmen ayrıca davalı hakkında da takibe giriştiğini; her ne kadar davalı Vakıfça, Emniyet Genel Müdürlüğünün yardım talebi üzerine, belirli bir miktarda yardımda bulunma kararı alınmış ise de sadece bir atıfet olan bu yardımın belirli koşullara bağlandığını, sonradan, işin tahsis edilen para ile bitmesinin mümkün olmadığının görülmesi üzerine, davalının ek yardım yapmayacağını Emniyet Genel Müdürlüğüne bildirerek işin tasfiyesi yolunda tavsiyede bulunduğunu, oraca işin tasfiye edildiğini, tasfiyenin hiçbir safhasında davalı Vakfın hiçbir hukuki işleminin bulunmadığını; tahsis edilen paranın tümünün partiler halinde ödendiğini savunarak davanın reddine ve haksız takip nedeniyle tazminata karar verilmesini istemiştir.
Mahkemenin, sözleşmeni 10. maddesinde, hakedişlerin davalı Vakıfça ödeneceğinin belirtildiği davalı Vakfa ilişkin Vakıf Senedine göre, sözleşmeyi imzalayan İstanbul İl Emniyet Müdürü'nün aynı zamanda davalı Vakfın Şube Başkanı sıfatını taşıdığı; sözleşmeye istinaden yapılan yazışmalarda davalının taraf olmayı kabullendiği düzenlenen faturalardaki vergi numarasının davalıya ait olduğu, işin tasfiyesine de Emniyet Genel Müdürlüğünün değil, davalı Vakfın Yönetim Kurulunun karar verdiği, bu durumda davalının sözleşmeden doğan borçlardan da sorumlu bulunduğu gerekçesiyle, davanın kabulüne, itirazın iptaline, icra inkar tazminatına dair kararı, özel Dairece yukarıda belirtilen gerekçeyle bozulmuştur.
Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, mahkeme kararında açıklanan gerektirici nedenlere ve özellikle, yapılacak inşaat işi bedelinin ödenmesi konusunda davalı Vakıf tarafından kararlar alınmış, sözleşmeye bu yolda hüküm konulmuş ve bedelin kısmen ödenmiş olmasına; davacı yüklenici tarafından ihale nedeniyle temin olunan geçici ve kesin teminat mektuplarının davalı Vakfa teslim edilmesine, tasfiyeden sonra, başka bir yükleniciyle aynı iş konusunda yapılan sözleşmenin bedeli 900.000.000.000 TL. nin Katma Değer Vergisi ile birlikte ödenmesinin de davalı Vakıf tarafından üstlenilmesine; bu durumda davalı Vakfın, ilk sözleşmeden doğan ve miktarında uyuşmazlık bulunmayan borcu davacıya ödememesinin iyi niyet kurallarına aykırı olmasına göre, usul ve yasaya uygun bulunan direnme kararının onanması gerekir.
Sonuç: Davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile, direnme kararının yukarıda açıklanan nedenlerle ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı ( 9.277.818.163 ) lira bakiye temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına 10.10.2001 gününde yapılan ikinci görüşmede oyçokluğu ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy