(4721 S. K. m. 152, 190) (HGK. 28.09.1994 T. 1994/2-47 E. 1994/564 K.)
Taraflar arasındaki tapu iptali, tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Pendik Asliye 1. Hukuk Mahkemesince davanın reddine dair verilen 13/10/1999 gün ve 1998/558 -1999/574 sayılı kararın incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 2. Hukuk Dairesinin 22/02/2000 gün ve 1999/14539-2000/2170 sayılı ilamı ile ,(...Toplanan delillerden ve tanık beyanlarından arsa alınan ve ev yaptırılan dönemde kadının da Pazar günleri hariç, başkalarına ait ev temizliği işlerinde çalıştığı, gelirini arsa alım ve ev yapımı için kocasına katkı amacı ile verdiği belirlenmiştir. Medeni Yasanın 152. maddesi gereğince infak ve iaşe giderleri kocaya aittir. Koca Medeni Yasanın 190. maddesi gereğince bir talepte bulunduğunu da kanıtlayamamıştır. O halde mahkemece kadının arsa alım ve ev yapımı döneminde aldığı ücreti, arsa ve binanın değerini, kadının buna katkı oranını uzman bilirkişiye tesbit ettirmek daha sonra taşınmazın dava tarihindeki arsa ve bina değerini belirlemek, katkı oranına göre davacının talep edebileceği tazminat tutarını tayin etmek, sonucuna göre bir karar vermekten ibarettir. Bu yön gözetilmeden yazılı gerekçelerle davanın reddi bozmayı gerektirmiştir...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.
Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği düşünüldü:
Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, temyiz dilekçesinde ileri sürülen hükme etkili itirazların Yargıtay 2. Hukuk Dairesi'nin 22/02/2000 gün ve 1999/14539-2000/2170 sayılı ilamında ayrı ayrı ele alınıp cevaplandırılmış bulunmasına ve özellikle Hukuk Genel Kurulu'nun 28/09/1994 gün ve 1994/2-47-564 sayılı ilamında da aynı ilkenin vurgulanıp kabul edilmiş olmasına göre, Hukuk Genel Kurulu'nca da benimsenen Özel Daire Bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.
Sonuç: Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının Özel Daire bozma kararında ve yukarıda gösterilen nedenlerden dolayı HUMK. nun 429. maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine, 23.05.2001 gününde oyçokluğu ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy