(818 S. K. m. 49)
Dava: Taraflar arasındaki manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Ankara Asliye 22.Hukuk Mahkemesince davanın reddine dair verilen 6/7/1999 gün ve 1999/65-1 999/346 sayılı kararın incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 4.Hukuk Dairesinin 25/1/2000 gün ve 1999/9155-2000/449 sayılı ilamiyla; ( ...Dava, manevi tazminat istemine ilişkindir. Davacı, davalıya ait meşrubat şişelerinin içinde yabancı cisim bulunduğunu belirterek manevi tazminat istemiştir. Mahkemece, manevi tazminat koşulları bulunmadığı belirtilerek dava reddedilmiştir.
Davacının yaptırmış olduğu iki ayrı tarihli noter tespit tutanaklarında, üç ayrı meşrubat şişesinin içinde yabancı cisim bulunduğu, kapağın açık olmadığı yazılıdır. Dosyaya sunulan ceza mahkemesi ilamlarında el değmeden üretim yapıldığı yabancı cisimlerin filtreden geçemeyeceği şişe kapağının açılıp içine yabancı cisim konulmasından sonra kapatılabileceği hususlarına işaret edilmektedir. Dosyadaki açıklamalardan dava konusu meşrubat şişelerinin davacı da bulunduğu anlaşılmaktadır. Yerel mahkemece bu şişeler üzerinde teknik bilirkişi tarafından inceleme yaptırılarak fabrikadaki dolumdan sonra içine cisim konulup konulmadığı böyle bir olgunun ihtimal dahilinde bulunup bulunmadığı konusunda uzman olan bilirkişilerden rapor alınmaksızın eksik incelemeyle karar verilmiş olması doğru görülmemiştir. Mahkemece yapılacak iş, belirtilen hususun araştırılmasından sonra varılacak uygun sonuç çerçevesinde bir karar verilmesinden ibarettir. Bu yönün gözetilmemiş olması bozmayı gerektirmiştir... ) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.
Hukuk Genel Kurulu'nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:
Karar: Davacı, içmek için aldığı üç adet meşrubat şişesinin içinde yabancı cisimlerin bulunması nedeniyle şişeleri açmadığını, meşrubatı içmediğini, ancak bu olayın kendisinde tüm meşrubatlara karşı tiksinti uyandırdığını, kişilik haklarının zedelendiğini ileri sürerek manevi tazminat istemiştir.
Mahkemenin davanın reddine dair verdiği karar Özel Daire'ce yukarıda açıklanan nedenle bozulmuştur.
Mahkeme, meşrubatın içilmemesi nedeniyle kişisel hakkın zarara uğramadığı, manevi tazminat şartlarının oluşmadığı gerekçesiyle önceki kararında direnmiştir.
Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, mahkeme kararında açıklanan gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, usul ve yasaya uygun bulunan direnme kararının onanması gerekir.
Sonuç: Davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile, direnme kararının yukarıda açıklanan nedenlerle ONANMASINA, gerekli temyiz ilam harcı peşin alınmış olduğundan, başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 28.03.2001 gününde oyçokluğu ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy