(818 S. K. m. 49)
Dava: Taraflar arasındaki "tazminat" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Bakırköy Asliye 1. Hukuk Mahkemesince davanın kısmen kabulüne dair verilen 24.11.1999 gün ve 1997/485-1999/726 sayılı kararın incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmesi üzerine,
Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin 4.05.2000 gün ve 2000/2095-4427 sayılı ilamiyla; ... Dava, basın yolu ile kişilik haklarına saldırıdan kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir. Davacı, ... Dergisinin 26.2.1997 günlü sayısında Ç.K. imzasıyla yayımlanan "N.K., şimdi M.G.'yi karakolda öldüren polislerin avukatlığını yapıyor" ve "o benim işkencecim" başlıklı yazıda kişilik haklarına saldırıda bulunulduğunu belirterek manevi tazminat isteminde bulunmuştur. Yerel mahkemece, davacının gösterdiği delillerin toplandığı, ancak davacının kendisine işkence yaptığını bizzat gören tanık ifadesi ya da başka bir belge elde edilemediği, dava konusu yayında yer alan davacıya yöneltilen suçlamanın kanıtlanamadığı, dava konusu yayında yer alan ifadelerin davacının kişilik haklarına saldırı teşkil ettiği benimsenerek istem kısmen kabul edilmiştir. Karar davalılar tarafından temyiz edilmiştir.
Davalılar yargılama sırasında, olay açıklaması niteliğinde köşe yazısını yazan davalılardan Ç.K.'ya, aralarında davacının da bulunduğu kişilerin işkence yaptığının gerçek olduğunu savunma olarak ileri sürmüşler, bu konuda mahkemece verdikleri delil listesinde dinlenmesini istedikleri tanıkların isim ve adreslerini bildirmişlerdir. Davalıların savunma kanıtı olarak gösterdikleri tanıkların dinlenilmemiş olması savunma hakkının kısıtlanması sonucunu doğurur. Bu nedenle davalılar tarafından gösterilen tanıkların yöntemine uygun olarak çağırılıp dinlenmeleri ve varılacak sonuca göre bir hüküm kurulması gerekirken eksik incelemeyle yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun görülmediğinden kararın bozulması gerekmiştir ... gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.
Temyiz Eden: Davalılar vekili
Hukuk Genel Kurulu'nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:
Karar: Dava, manevi tazminat istemine ilişkindir.
Yerel Mahkemenin, davalılardan Ç.K.'nın yazdığı yazıda ileri sürülen, 1972 yılındaki sorgusu sırasında davacı tarafından kendisine işkence yapıldığı yolundaki iddianın kanıtlanamadığı, yazıda yer alan ifadelerin davacının kişilik haklarına saldırı teşkil ettiği gerekçesine dayalı, davanın kısmen kabulüne, 500.000.000 TL. manevi tazminatın davalılardan müteselsilen tahsiline, fazlaya ilişkin istemin reddine dair kararı, Özel Daire tarafından yukarıdaki gerekçeyle bozulmuştur.
Davalılar vekilinin, 4.6.1998 günlü duruşmada, bu davada gösterdiği tanıklardan ikisinin aynı olguya dayalı olarak açılan diğer davalarda dinletileceği, o ifadelerin tutanaklarının sunulacağı, bununla yetinilmesini istediği şeklindeki imzalı beyanı, delil listesinde gösterilen tanıkların eldeki davada dinlenmeleri için masraf vermemesi, sonraki aşamalarda tanıkların dinlenmesi yolunda bir talepte bulunmaması ve ilk kararın temyizi sırasında bu hususun temyiz itirazı yapılmamış olması karşısında, yerel mahkemenin, davalı tanıklarının dinlenmesine gerek bulunmadığı gerekçesine dayalı direnmesi yerindedir. Ancak, davalılar vekilinin hükmedilen manevi tazminat tutarının fahiş olduğuna ilişkin temyiz itirazı Dairesince incelenmediğinden, bu konuda inceleme yapılmak üzere dosya Özel Daireye gönderilmelidir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle yerel mahkemenin direnmesi yerinde görüldüğünden davalı vekilinin manevi tazminat miktarına ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın 4. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 28.3.2001 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy