(6570 S. K. m. 7)
Taraflar arasındaki tahliye davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Manisa 1. Sulh Hukuk Mahkemesince davanın reddine dair verilen 22.12.2000 gün ve 2000/625-1184 sayılı kararın incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine,
Yargıtay 6. Hukuk Dairesinin 22.03.2001 gün ve 1809-2355 sayılı ilamı ile;
... Dava, imar planı değişikliği nedeniyle kiralananın tahliyesi istemine ilişkin olup, mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hükmü davacı vekili temyiz etmiştir.
Davacı vekili, davalıların Manisa Belediye Başkanlığı'na ait Yenipazar Çarşısı 12 nolu dükkanda kiracı olduklarını, kiralananın içinde bulunduğu alanda imar uygulaması yapılarak yer altı otopark ve yeşil alan düzenlemesi yapılacağından bahisle süresinde açtığı iş bu dava ile taşınmazın tahliyesini istemiştir.
Davalılar vekili, davanın süresinde açılmadığını, reddini savunmuştur.
Mahkeme, davacının düzenlemenin zorunlu hale geldiğini kanıtlayamadığından bahisle davanın reddine karar vermiştir.
Kiralananın bulunduğu yerin imar kapsamı içinde kaldığı, bu alanın yeşil satış ve otopark olarak belirlendiği dosya içerisinde mevcut belgelerden ve mahallinde yapılan keşiften anlaşılmaktadır. Davacı belediyenin imar uygulaması nedeni ile bu davayı açmasında bir usulsüzlük yoktur. Tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde iddia kanıtlandığından kiralananın tahliyesine karar vermek gerekirken yazılı gerekçe ile ret kararı verilmesi hatalı olmuştur
hüküm bu nedenle bozulmalıdır gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.
Temyiz Eden: Davacı Vekili
Hukuk Genel Kurulu Kararı
Hukuk Genel Kurulu'nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:
Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulu'nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.
Sonuç: Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı HUMK. nun 429. maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine 03.10.2001 gününde, oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy