(1475 S. K. m. 13, 14)
Dava: Taraflar arasındaki "ihbar-kıdem tazminatı-alacak" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; İzmir 3. İş Mahkemesi'nce davanın kısmen red-kısmen kabulüne dair verilen 5.4.2000 gün ve 1998/489-2000/149 sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 9. Hukuk Dairesi'nin 26.6.2000 gün ve 2000/6836 E., 9064 K. sayılı ilamiyla; ... 1 - Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2 - Taraflar arasında davacının aldığı ücret konusunda bir uyuşmazlık bulunmaktadır. Davacı dava dilekçesinde net günlük ücretin 1.500.000 TL olduğunu belirtmiş bulunmaktadır. Ne var ki, davalı tarafından ibraz edilen ücret bordrolarında brüt 17.010.000 TL ücret aldığı belirlenmiştir. Bordrolar davacı tarafından imzalanmış olup ayrıca imzalar da inkar edilmemiştir. O halde mahkemece bordroya itibar edilmek sureti ile ücretin belirlenmesi gerekirken başka donelere dayanarak davacının alacaklarına karar verilmesi isabetsiz olup kararın bu yönden bozulması gerekmiştir... gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.
Temyiz Eden: Davalı vekili
Hukuk Genel Kurulu'nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:
Karar: Dava, ihbar, kıdem tazminatı, fazla çalışma, izin ücretiyle hafta ve genel tatil gündeliklerinin ödetilmesi istemine ilişkindir.
Mahkemece, davanın kısmen kabulüne ilişkin karar Yüksek Özel Dairece, davacı tarafından imzalanan ve imza inkarı yapılmayan ücret bordrolarında brüt 17.010.000 TL ücret aldığının saptanmasına göre, bordroya itibar edilerek ücretin belirlenmesi gerekirken, başka donelere dayanılarak alacağa hükmedilmesinin doğru olmadığı gerekçe gösterilerek karar bozulmuştur.
Dosya içeriğine göre, ücret bordrolarının imzası olmasına ve davacı tarafından bordrolara itiraz edilmemesine göre, yerel mahkemece verilen direnme kararı yerindedir. Ancak esasa ilişkin temyiz itirazları, dairesince incelenmediğinden bu itirazların incelenmesi için dosya Özel Dairesine gönderilmelidir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle yerel mahkemenin direnme kararı uygun bulunduğundan işin esasına ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın 9. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 31.1.2001 tarihinde oybirliği ile karar verildi.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy