(2822 S. K. m. 60)
Dava: Taraflar arasındaki "ihbar, kıdem, iş güvencesi tazminatı vs." davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Ankara 4. İş Mahkemesince davanın kısmen kabulüne dair verilen 11.5.2000 gün ve 1998/606-2000/267 sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin 23.10.2000 gün ve 2000/9407-14233 sayılı ilamı ile; ...1 - Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2) Toplu İş Sözleşmesinin 47. maddesinde düzenlenen ve mahkemece hüküm altına alınan iş güvencesi tazminatının emekliliğe hak kazananlara ödenemeyeceği anılan maddenin 3. bendinde düzenlenmiştir. Davacının akdinin feshedildiği Mart 1997 tarihinde emekliliğe hak kazandığı ve Sosyal Sigortalar Kurumuna başvurarak emekli olduğu anlaşıldığından iş güvencesi tazminatı isteğinin reddi gerekirken yazılı şekilde kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir... gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.
Temyiz Eden: Davalı vekili
Hukuk Genel Kurulu'nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:
Karar: Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulu'nca da benimsenen Özel Daire Bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.
Sonuç: Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı HUMK.nun 429. maddesi gereğince BOZULMASINA, 21.3.2001 gününde, oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy