(634 S. K. m. 24)
Taraflar arasındaki "müdahalenin meni ve diş muayenehanesi olarak kullanılan meskenin eski hale getirilmesi" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Karşıyaka Sulh 1. Hukuk Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 20.3.2002 gün ve 2001/1468-332 sayılı, kararın incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 18. Hukuk Dairesinin 27.5.2002 gün ve 2002/5233-6052 sayılı ilamı ile; (...Dava, tapuda mesken olarak kayıtlı bulunan taşınmazın diş kliniği olarak kullanılması nedeniyle, vaki müdahalenin önlenmesine ve eski hale getirilmesine ilişkin olup, mahkemece bağımsız bölümün dişçi muayenehanesi olarak kullanımının önlenmesine karar verilmiştir.
Yerleşik Yargıtay uygulamalarına göre tıp doktorları ve diş hekimlerinin çalıştıkları yerler muayenehane olarak kabul edilmekte olup, Kat Mülkiyeti Yasası'nın 24. maddesinin 1. fıkrasında hastane, dispanser, klinik ve poliklinik için getirtilen yasaklara muayenehaneler dahil edilmediğinden meskenlerin muayenehane olarak kullanılabileceği (yönetim planı veya kat malikleri kurulunun oy birliği ile alınmış kararı ile aksi kararlaştırılmadıkça) kabul edilmiştir.
Davaya konu, kat mülkiyetli yapıda 7 nolu mesken nitelikli bağımsız bölümün, dişçi muayenehanesi olarak kullanıldığı' dosyada mevcut bilirkişi raporu ile de belirlendiğine göre davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu şekilde muayenehane olarak kullanımının önlenmesine karar verilmesi doğru görülmemiştir. Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir ...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.
HUKUK GENEL KURULU KARARI
Hukuk Genel Kurulu'nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:
Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere ve özellikle alınan bilirkişi raporunda dava konusu 7 numaralı bağımsız bölümün dişçi muayenehanesi olduğu belirlenmiş olup; Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 11.10.1972 tarih, 1971/5- 1 93 Esas 1972/828 Karar sayılı kararlarında da benimsendiği gibi; Tıp Doktoru ve Diş Hekimi muayenehaneleri 634 Sayılı Kat Mülkiyeti Kanununun 24/1 maddesinde düzenlenen yasak işler kapsamına girdiğinin benimsenmiş olmasına göre; Hukuk Genel kurulunca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.
Sonuç: Davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında ve yukarıda gösterilen nedenlerden dolayı HUMK. nun 429. maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine 11.12.2002 gününde, oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy