(634 S. K. m. 28)
Dava: Taraflar arasındaki "yönetim planının iptali" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Fatih 3.Sulh Hukuk Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 02.02.2001 gün ve 2000/95 E- 2001/84 K. sayılı kararın incelenmesi bir kısım davalılar vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 18. Hukuk Dairesinin 18.10.2001 gün ve 2001/8033-9124 sayılı ilamı ile; (...Dava dilekçesinde, ortak yer olan bahçenin kullanmasını 1, 2, 3 nolu bağımsız bölümleri özgüleyen 31. maddesinin iptali istenilmektedir.
Kat Mülkiyeti Kanununun 28. maddesi hükmüne göre yönetim planı, yönetim tarzını, kullanma maksat ve şeklini düzenlemektedir. Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarında, Yasanın bu hükmü uyarınca, ana gayrimenkulün yönetim planında, ortak yerlerden teras, bahçe, avlu gibi bölümlerin kullanımının, konumu itibariyle bir veya birkaç bağımsız bölüme özgülenmesi, ortak yerin kullanma maksat ve şekline yönelik bir düzenleme olduğundan kabul edilmektedir.
Bu surette kullanımın, bazı bağımsız bölüm maliklerine özgülenmesi bu bağımsız bölüm sahiplerine ayni bir hak bahşetmez. Başka bir deyişle diğer kat maliklerinin bu ortak yerlerdeki mülkiyet hakkını ortadan kaldırmaz. Kaldı ki somut olayda kat mülkiyetinin kurulmasına esas teşkil eden onaylı projede de dava konusu bahçe kısmının davalı kat maliklerinin kullanımına özgülendiği görülmektedir.
Öte yandan, Kat irtifakı veya kat mülkiyetinin kurulduğu tarihteki malik veya malikler tarafından düzenlenip imzalanarak tapuya verilen yönetim planı, yasanın anılan maddesi gereği olarak bütün kat malikleriyle bunların külli ve cüz'i haleflerini bağlayan bir sözleşme niteliğinde olup, yasalara aykırılık teşkil etmediği takdirde, bunun herhangi bir hükmünün değiştirilmesi veya iptali yetkisi kat malikleri kuruluna aittir.
Hal böyle iken, mahkemece davanın reddi yerine, yerinde olmayan gerekçelerle yasalara aykırılığı söz konusu olmayan yönetim planının 31. maddesinin iptaline karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.
Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan kabulü ile hüküm bozulmalıdır...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle,yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.
TEMYİZ EDEN : Davalılardan F.Zehra, İbrahim ve Zafer Oldaç vekilleri
HUKUK GENEL KURULU KARARI
Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:
Karar: Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulu'nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.
Sonuç: Bir kısım davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı H.U.M.K. nun 429. maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine 26.06.2002 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy