(743 S. K. m. 134)
Dava: Taraflar arasındaki "Boşanma" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Sulakyurt Asliye Hukuk Mahkemesince davanın reddine dair verilen 21.12.2000 gün ve 9-89 sayılı kararın incelenmesi davacı asil tarafından istenilmesi üzerine;
Yargıtay 2.Hukuk Dairesinin 30.4.2001 gün ve 5398-6819 sayılı ilamı;
( ...Yapılan soruşturma, toplanan delillerle davalının bağımsız ev sağlamadığı, davacıyı birkaç kez baba evine gönderdiği anlaşılmaktadır. Bu halde taraflar arasındaki müşterek hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Olayların akışı karşısında davacı dava açmakta haklıdır. Bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre, boşanmaya karar verilecek yerde, yetersiz gerekçe ile davanın reddi doğru bulunmamıştır... ) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.
Hukuk Genel Kurulu'nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:
Karar: Yerel mahkemenin, dava dilekçesi ve yargılama aşamalarında, davacı yanın, evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeni olarak, Davalının bağımsız ev temin etmemesi" olgusuna dayanmadığına ilişkin saptaması yerinde ise de; Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, Yukarıda belirtilen husus dışında bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulu'nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.
Sonuç: Davacının temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı BOZULMASINA, oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy