(1086 S. K. m. 253, 95, 151)
Dava: Taraflar arasındaki "Nüfus kaydının iptali" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda Konya Asliye 4. Hukuk Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 28.6.2001 gün ve 2001/203-555 sayılı kararın incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 2. Hukuk Dairesinin 22.11.2001 gün ve 2001/15356-16455 sayılı ilamı ile; ( ...Davalılar tanıklarının dinlenmesinden vazgeçmemişlerdir. Bu tanıkların hukuk Usulü Muhakemeleri Yasasının 253. ve müteakip maddeleri çerçevesinde dinlenilmesi delillerin birlikte değerlendirilmesi gerekir. Eksik inceleme ile hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır... )gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.
Hukuk Genel Kurulu'nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:
Karar: Dava nüfus kaydının iptali istemine ilişkin olup, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak kurulan hüküm, Özel Dairesince yukarıda belirtilen gerekçe ile bozulmuştur.
Yargıtay Hukuk Genel kurulunun 26.12.2001 gün 2001/2-1112 E, 2001/1161 K.Sayılı kararında açıkça vurgulandığı üzeri; gerek maddi hukuka ve gerekse usul hukukuna ilişkin hak düşüren bildirimlerin hiçbir duraksamaya yer vermeyecek biçimde açık olması zorunludur.
Nitekim, Hukuk Genel Kurulu'nun 4.6.1997 gün 9/253-501 sayılı kararında: "... tanığın dinlenmesinden vazgeçildiği şeklindeki beyanın HUMK'nun 151/son maddesi uyarınca usulen imza ile tasdik ettirilmesinin yasaya aykırı olduğu..."belirtildiği gibi, 9.H.D.nin 14.1.1997 gün 16828/59, 2.H.D.15.5.1997 gün 4000/5345 ve aynı dairenin 22.3.1999 gün 714/2661 sayılı kararlarında, açıkça vazgeçme olmadığı halde bir kısım tanıklar dinlenmeden hüküm kurulması noksan soruşturma nedeniyle bozma sebebi saymıştır.Bu ilkenin H.G.K.nun 13.2.2002 gün 2002/2-102, 2002/83 K. Sayılı kararında da "Davalı, tanıklarının dinlenmesinden açıkça vazgeçmemiştir...Tanıklar mutlaka HUMK.nun 253 ve devamı maddelerine uygun olarak dinlenilmelidir...aksine uygulama savunmayı kısıtlayan önemli bir usul yanlışlığıdır" gerekçesiyle bozma nedeni sayıldığı, keza HGK.nun 15.5.2002 gün 2002/2-411 Esas, 2002/389 karar Sayılı kararında da aynen benimsendiği anlaşılmaktadır.
Somut olayda, davalılar vekilinin, "davacıların iddiasının doğru bulunduğu" şeklindeki kabul beyanı da, uyuşmazlığın kamu düzenine ilişkin olması nedeniyle hukuksal değer taşımamakta ve bu beyanın HUMK.nun 95.maddesi anlamında, kesin bir hükmün tüm sonuçlarını oluşturan ve davayı sona erdiren bir irade beyanı olarak kabulüne olanak bulunmadığı gibi, tanıklarının dinlenmesinde de ısrar ettiği anlaşılmaktadır. O halde, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında ve yukarıda açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulu'nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.
Sonuç: Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının yukarıda açıklanan ve Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı H.U.M.K.nun 429. maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine 12.6.2002 gününde, oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy