(1086 S. K. m. 440) (YHGK. 14.05.1997 T. 1997/2-32 E. 1997/422 K.)
Dava: Taraflar arasındaki boşanma ve nafaka davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Bursa-Yenişehir Asliye Hukuk Mahkemesi'nce davanın reddine dair verilen 2.11.2000 gün ve 2000/67-289 sayılı kararın incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine,
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi'nin 2.7.2001 gün ve 2001/8955-10320 sayılı ilamiyle;
(....1-) Bağımsız açılan nafaka davası yönünden,dava tarihine göre aylık 600.000.000 TL.yı geçmeyen nafaka kararlarının karar düzeltilmesi istenemez (HUMY.440/III-I ve Y.H.G.K. 14.05.1997 ta. E. 1997/2-32 K. 1997/422 S. İlamı). Bu nedenle karar düzeltme dilekçesinin reddi gerekmiştir.
2-) Boşanmaya ilişkin karar düzeltme isteğine gelince;
Yapılan soruşturma, toplanan delillerle davalının (kadının) eşine karşı sürekli olarak öküz, hayvan, eşek, deyyus, pezevenk şeklinde ağır hakaretlerde bulunduğu, kocanın da eşinin hastalığında ilgilenmediği anlaşılmaktadır. Bu halde taraflar arasında müşterek hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve basittir. Olayların akışı karşısında davacı dava açmakta haklıdır. Bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre, boşanmaya karar verilecek yerde, yetersiz gerekçe ile davanın reddi doğru bulunmamıştır. Ancak bu yönün temyiz incelenmesi sırasında gözden kaçtığı ve hükmün onandığı görülmekle davacının boşanma davası ile sınırlı olarak karar düzeltme isteğinin kabulüne, dairemizin onama kararının kaldırılmasına ve hükmün yazılı gerekçe ile bozulmasına karar verilmesi gerekmiştir....) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.
Temyiz Eden: Davacı vekili
Hukuk Genel Kurulu'nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:
Karar: Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, mahkeme kararında açıklanan gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, usul ve yasaya uygun bulunan direnme kararının onanması gerekir.
Sonuç: Davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile, direnme kararının yukarıda açıklanan nedenlerle ONANMASINA, gerekli temyiz ilam harcı peşin alınmış olduğundan, başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 27.11.2002 gününde yapılan 2. görüşmede oyçokluğu ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy