(6570 S. K. geç. m. 1)
Dava: Taraflar arasındaki " kira tespiti'' davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Antalya 2.Sulh Hukuk Mahkemesince davanın reddine dair verilen 10.4.2001 gün ve 88-479 sayılı kararın incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 3.Hukuk Dairesinin 12.9.2001 gün ve 7283-7463 sayılı ilamı ile; ( ....Davacı kiracı, 1.1.2001 tarihinden itibaren başlayan dönem kira parasının, 4531 sayılı yasa uyarınca %10 artırılarak 165.000.000 lira olarak tespitini istemiştir.
Davalı ( kiralayan ) kira sözleşmesinin 23.10.2000 tarihli ve bir yıl iki ay süreli olduğunu ileri sürerek sözleşme özel artış şartı gereğince artış yapılması gerektiğinden bahisle davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, taraflar arasındaki 23.10.2000 tarihli kira sözleşmesi artış şartı gereğince 1.1.2001 kirasının Devlet İstatistik Enstitüsünce bildirilen orana %10 ilave edilmek suretiyle tespiti ve davalı Vakıfların isteminin bu nedenle yerinde olduğu gerekçesi ile davanın reddi cihetine gidilmiştir.
Oysa; 4531 sayılı Gayrimenkul Kiraları Hakkında Kanuna Bir Geçici Madde Eklenmesi Hakkında Kanunun birinci maddesi uyarınca sözleşmelerde kararlaştırılan kira paraları 2001 yılında yıllık %10... oranında arttırılabilir... kira tespit davalarında da yukarıdaki sınırlamalara uyulur... Kira parasının artış sınırlarının aşılması amacıyla yeniden kira sözleşmesi yapılamaz hükmü yer almakta olup, yasa Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe girmiştir. Yasanın açık buyurucu hükmü dikkate alınarak, yeni dönem kira parasının bir önceki dönem kira parası %10 oranında arttırılmak suretiyle tespiti gerekirken bu husus gözetilmeksizin yazılı gerekçe ile davanın reddi doğru görülmemiştir... ) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle,yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.
Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:
Karar: Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre,Hukuk Genel Kurulu'nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.
Sonuç: Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı H.U.M.K.nun 429. maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine 3.4.2002 gününde oyçokluğu ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy