(6570 S. K. m. 6)
Dava: Taraflar arasındaki ihtiyaç nedeniyle tahliye davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; İzmir 2. Sulh Hukuk Mahkemesi'nce davanın kabulüne dair verilen 20.11.2001 gün ve 2001/1067 E. 1402 K.sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine,
Yargıtay 6. Hukuk Dairesi'nin 22.01.2002 gün ve 2002/34-279 sayılı ilamı ile;
(... Dava işyeri ihtiyacı nedeniyle kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkemece kiralananın tahliyesine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Davacı tarafından dosyaya ibraz edilen ve davanın dayanağını teşkil eden kira sözleşmesi 06.07.1989 başlangıç tarihli ve 5 yıl sürelidir. Sözleşme kiralayan önceki malik Fatma Helalpara ile kiracılar Mehmet Ayhan ve Doğan Koman arasında yapılmıştır. Kiracılar birden fazla olup aralarında zorunlu dava arkadaşlığı vardır. Tahliye davasının her iki kiracı aleyhine birlikte açılması gerekirken bunlardan birisi aleyhine dava açılması doğru değildir. Bu durum nazara alınarak husumet yönünden davanın reddine karar verilmek icap ederken bu yön üzerinde durulmadan işin esası incelenerek tahliye kararı verilmesi hatalı olmuştur.
Hüküm bu nedenle bozulmalıdır...),
Gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.
Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:
Karar: Dava, işyeri ihtiyacı nedeniyle kiralananın tahliyesi isteğine ilişkindir. Yerel mahkemece kiralanın tahliyesine karar verilmiş; hüküm, Özel Dairesince sözleşmenin kiralayandan önceki malik Fatma Helalpara ile kiracılar Mehmet Ayhan ve Doğan Koman arasında yapıldığı, kiracılar arasında mecburi dava arkadaşlığı bulunduğu, davanın her iki kiracı aleyhine birlikte açılması gerektiğinden söz edilerek husumet yönünden bozulmuştur.
Somut olayda, eski malik Fatma Helalpara ile kiracılar Mehmet Ayhan ve Doğan Koman arasında beş yıl süreli 06.07.1989 başlangıç tarihli bir kira sözleşmesi yapılmıştır. Kira sözleşmesinin hususi şartlar bölümünün 2. maddesi kiracı mecuru dilediğine devir ve kiraya verme hakkına sahiptir... Mal sahibi bu hususa rıza ve muvafakati bulunduğunu peşinen kabul beyan ve ikrar etmiştir şeklindedir. Bu maddeye göre kiracının kiralananı devir yetkisi vardır. Kiracılardan Doğan Koman kira sözleşmesi ile kendisine tanınan devir yetkisine dayanarak, Kağızman Noterliği'nin 25.12.1989 tarihli devir sözleşmesi ile kiracılık sıfatını ve haklarını diğer kiracı Mehmet Ayhan lehine devretmiştir. Bu hususla ilgili olarak İzmir 6. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin kesinleşen 2000/990 E: 2001/677 K. sayılı dosyasının 26.10.2000 tarihli duruşmasında kiracı Doğan Koman'ın bu yönde açık beyanı da yer almaktadır.
Bu durum dava dilekçesinde ve davalıya noterden çekilen ihtarnamede de belirtilmiştir.
Açıklanan nedenlerle, kira sözleşmesinde adı geçen Doğan Koman'ın kiracılık sıfatı kalmadığından husumetin sadece davalı kiracı Mehmet Ayhan'a yönetilmesinde bir usulsüzlük bulunmamaktadır.
Yukarda belirtilenlerin ışığında yerel mahkemenin direnmesi yerindedir. Ne var ki, işin esasına yönelik temyiz itirazları Dairesince incelenmediğinden dosya Özel Dairesine gönderilmelidir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı yerel mahkemenin direnmesi yerinde ise, de işin esasına ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın 6. Hukuk Dairesi'ne gönderilmesine, 25.09.2002 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy