(1086 S. K. m. 436) (1475 S. K. m. 35, 41, 42)
Dava ve Karar: Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Ankara 7. İş Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 23.11.2000 gün ve 2000/711 E. 1942 K. sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin 05.02.2001 gün ve 2001/1496-1700 sayılı ilamiyle; (...Fazla mesainin ve hafta tatili ile genel tatil günleri çalışmalarının yapıldığı dönemde davalı işveren tarafından davacının imzasını taşıyan bordrolar ile ödemeler yapıldığı görülmektedir. Dairemizin uygulamasına göre tahakkuku yapılan bu tür ödemelerin gerçekleştirildiği ayların hesaplamada dikkate alınmaması gerekir. Zira davacının söz konusu bordrolarda ihtirazı kaydı yer almamaktadır. Bu itibarla anılan aylar dikkate alınmaksızın hesaplama yapılıp sonuca göre karar verilmelidir...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.
TEMYİZ EDEN: Davalı vekili
HUKUK GENEL KURULU KARARI
Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:
Dava, fazla çalışma parası, hafta tatili ve bayram gündeliklerinin ödetilmesi istemine ilişkindir.
Mahkemenin davanın kabulüne dair verdiği karar yukarıda açıklanan nedenle Özel Dairece bozulmuş, mahkemece işyerinden gönderilen belgelerin imzalı ücret bordrosu niteliğinde kabul edilemiyeceği gerekçesiyle önceki kararda direnilmiştir.
Dosya içinde bulunan ücret bordroları, aylık puantajlar cetvelleri ve mevsimlik işçi puantaj cetvellerinde davacının imzası bulunmadığı gibi, ödeme yapıldığına ilişkin imzalı belgeler de ibraz edilmemiştir.
Bilirkişi raporu işverence gönderilen fazla çalışma yapıldığını gösteren belgelere uygun olarak düzenlenmiş olup, davalı işveren gerek yargılama aşamasında, gerekse bilirkişi raporuna itirazında davacının fazla çalışma yapmadığını, kendisine imzası karşılığında ödemelerin yapıldığını ileri sürmemiştir. Bu nedenle, usul ve yasaya uygun bulunan direnme kararının onanması gerekir.
Sonuç: Davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile, direnme kararının yukarıda açıklanan nedenlerle ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı (28.075.915) lira bakiye temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 29.05.2002 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy