(6762 S. K. m. 381) (1086 S. K. m. 91)
Taraflar arasındaki "Anonim Şirket Genel Kurul Kararının İptali" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Kadıköy Asliye 3. Ticaret Mahkemesince davanın kısmen kabulüne dair verilen 11.4.2000 gün ve 1998/1550-2000/300 sayılı kararın incelenmesi taraflar vekilleri tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 11.Hukuk Dairesinin 1.2.2001 gün ve 2000/9117-2001/683 sayılı ilamı ile; (...Davacı vekili, müvekkilinin ortağı olduğu davalı şirketin 08.09.1998 tarihli genel kurul toplantısında alınan, bilanço ve geliri tablosunun onanması, kârın dağıtılması, yönetim kurulu üyeleri ve murakıpların ibrası, yönetim kurulu başkanına ve murakıplara ücret ödenmesi ve yönetim kurulu üyelerine TTK'nun 334 ve 335 nci maddeleri uyarınca işlem yapabilmek üzere izin verilmesine kararlarına muhalif kaldıklarını ileri sürerek, bu kararların iptalini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, alınan kararların iptalini gerektirecek bir husus bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, toplanan deliller ve yaptırılan bilirkişi incelemesi sonucuna göre, davalı şirketin Çukurova AŞ'ne kaynak aktarması yaptığı ve kar dağıtmama kararının objektif iyi niyet kurallarına aykırı olduğu, yönetim kurulu üyelerinin oylarının miktarı itibariyle oylamanın sonucuna etkili bulunmadığı ve diğer kararlara karşı usulüne uygun bir muhalefetin olmadığı gerekçesiyle, dava konusu genel kurulda alınan kâr dağıtmama kararının iptaline, bilanço ve gelir tablosunun onaylanmasının iptali talebinin reddine, diğer maddelere yönelik iptal istemlerinin de muhalefet şerhi bulunmadığından reddine karar verilmiştir.
Kararı, taraflar temyiz etmiştir.
1 - Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerim tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2 - Dava, anonim şirket genel kurul kararlarının iptali istemine ilişkindir. Anonim ortaklıkların genel kurullarında alınan kararların, geçersiz olması hali ile oyunu kullanmasına haksız yere izin verilmemesi, çağrının usulsüzlüğü, gündemin gereği gibi ilan veya tebliğ edilmemesi veya toplantıya yetkili olmayan kimselerin karara iştirak etmesi iddiaları dışında yasa ana sözleşme ve afaki iyi niyet kurallarına aykırılık halleri ileri sürülerek iptalleri isteminde bulunabilmek için, TTK nün 381/1-1 nci bendi uyarınca toplantıya katılan üyenin karara muhalif kalarak keyfiyeti zapta geçirmesi gerekmektedir. Oylama öncesi yapılan görüşme sırasında, sonradan alınacak karara esas olması muhtemel bir öneriye karşı olunduğunun belirtilmesi, alınan karara muhalif olunduğu anlamını taşımamaktadır.
Muhalefetin, görüşülen öneriye değil, alınan karara karşı yapılması gerekmektedir. Davacı ortak, davalı şirketin 08.09.1998 tarihli genel kurulunda gündemin 4 ncü maddesi görüşülürken, henüz oylamalara geçilmeden önce yönetim kurulu ile murakıpları ibra etmediklerini ve her türlü dava haklarını saklı tuttuklarını belirtmiş, ancak aynı maddede oylanarak kabul edilen bilançonun tasdiki ve 1997 yılı karının dağıtılmaması kararlarına "karşı muhalif kalındığı, TTK nun 381 nci maddesinde öngörüldüğü şekilde tutanağa geçirilmiş değildir.
Mahkemece, kural olarak genel kurulda alınan kararlara karşı peşinen muhalefetin geçerli olmadığı gözetilerek, davanın tümüyle reddine karar verilmesi gerekirken, kar dağıtmama kararının iptaline dair yazılı şekilde hüküm tesisi yerinde görülmediğinden kararın bu nedenle davalı yararına bozulması gerekmiştir...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.
TEMYİZ EDEN: Davalı vekili
HUKUK GENEL KURULU KARARI
Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:
Dava, Anonim Şirket Genel Kurul Kararının iptali istemine ilişkindir.
Yerel mahkemenin direnme karan davalı vekilince temyiz edilmiş, dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay'a gönderilmesinden önce, davacı vekillerinden Av. Yunus Okan Aydınlıoğlu tarafından yerel Mahkemeye verilen 25.6.2002 günlü dilekçeyle görülmekte olan davadan feragat edildiği bildirilmiş; bu dilekçeyle birlikte temyiz incelemesi için gönderilen dosya, Hukuk Genel Kurulu'nun 16.10.2002 gün ve 2002/762-825 sayılı kararıyla, davadan feragat beyanını taşıyan dilekçe sahibi Av. Yunus Okan Aydınlıoğlu'yu yetki belgesiyle vekil atayan davacı vekillerinden Av. Ömer Öcel'in vekaletnamesinde davadan feragat etme yetkisi bulunmadığı, o nedenle ortada usulüne uygun şekilde gerçekleşmiş bir feragatin mevcut olmadığı gerekçesiyle; Av. Ömer Öcel'i vekil atayan ve davadan feragate yetkili kılınmış olan davacı vekillerinden Av. Sekip Mostaroğlu tarafından feragat dilekçesi verilmesi veya Av. Yunus Okan Aydınlıoğlu'ya davadan feragat yetkisini içeren bir vekaletnamenin davacı şirket tarafından verilmesinin sağlanması, ilgili belgelerin dosyaya konulması ve daha sonra iadesi için yerel mahkemeye geri çevrilmiş; bu karardan sonra, davacı şirketi davada temsil eden ve vekaletnamesinde davadan feragat yetkisi de bulunan avukatlardan Mehmet Ayhan Çöpürcüoğlu tarafından düzenlenmiş olan yetki belgesiyle, Av.Yunus Okan Aydınlıoğlu, anılan avukatın vekaletnamesindeki tüm yetkilerle birlikte vekil atanmış, yetki belgesi, harcı ödenmiş ve pulu da yapıştırılmış olarak, havale edilmek suretiyle dosyaya konulmuştur.
Hukuk Genel Kurulu'nda, açıklanan işlemler karşısında, davacı şirketin vekili aracılığıyla usulüne uygun şekilde davadan feragat etmiş olup olmadığı hususu ön sorun olarak incelenmiş; davadan feragat dilekçesini veren Av. Yunus Okan Aydınlıoğlu'nun, açıklanan yetki belgesinin verilmesiyle birlikte, başlangıçta sahip olmadığı davadan feragat yetkisine, sonradan davacı şirket adına bu konuda yetkilendirilmiş olan başka bir vekilin düzenlediği yetki belgesiyle sahip kılındığı, o nedenle, davadan feragat beyanını içeren 25.6.2002 günlü dilekçenin, maddi hukuk ve usul hukuku kuralları çerçevesinde, davacı şirketi bağlayıcı nitelik kazandığı sonuç ve kanısına varılmış; eş söyleyişle, anılan dilekçeyle, görülmekte olan davadan davacı tarafça feragat edilmiş olduğu benimsenmiştir.
Bilindiği üzere, hükmün kesinleşmesine kadar her aşamada davadan feragat mümkündür.
Açıklanan duruma göre, somut olayda, yerel mahkemece verilen direnme kararının temyiz edilmesinden sonra ve dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'na gönderilmesinden önce, davacı tarafından davadan feragat edilmiştir. Feragat dilekçesinin verildiği aşamada henüz yerel mahkemenin direnme karan kesinleşmiş olmadığından, davacının davadan feragat etmesinin usulen mümkün bulunduğu açıktır.
Feragat dilekçesini veren avukatın bu konudaki yetkisizliği de, yukarıda açıklanan ve geri çevirme kararından sonra yerine getirilen işlemle giderilmiş; bu şekilde, anılan avukat, feragat konusunda yetkili kılınmış ve böylece, davacı şirket, feragat yetkisini taşımayan vekilinin bu yoldaki beyanını içeren dilekçeye, onun verildiği o tarih itibariyle geçerlilik tanımış; eş söyleyişle, yetkisiz vekilinin işlemine icazet vererek, işlemi başta itibaren geçerli hale getirmiştir. O halde, somut olayda, davacının, yerel mahkemenin davanın kısmen kabulüne ilişkin direnme kararının kesinleşmesinden önce davadan feragat etmiş olduğunun kabulü gerekir.
Yargıtay'ın bu tür durumlara ilişkin istikrarlı uygulaması, davadan feragate ilişkin beyan hakkında bir karar verilmek üzere hükmün (salt bu nedenle) bozulması gerektiği yönünde olup, somut olayda da yerel mahkemenin direnme kararı, aynı nedenle bozulmalıdır.
Sonuç: Yukarıda açıklanan gerekçeyle, direnme kararının, davacının davadan feragat dilekçesi hakkında bir karar verilmek üzere H.U.M.K. nun 429. Maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine, 26.02.2003 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy