(2004 S. K. m. 72)
Dava: Taraflar arasındaki menfi tespit davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Balıkesir Asliye 1. Hukuk Mahkemesince davanın kısmen kabulüne dair verilen 25.05.2001 gün ve 2000/107-2001/356 sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 15. Hukuk Dairesinin 21.03.2002 gün ve 2001/5203-2002/1291 sayılı ilamı ile; (...Dava, öğrenim giderinden dolayı borçlu bulunulmadığının tesbitine ilişkin olarak açılmış ve kısmen kabul edilmiştir. Oysa davacının Amerika'da öğrenim gördüğü sırada Yüksek Öğrenim Kurumunun yazısı üzerine davalı üniversite, davacıyı not ortalamasını 4.00 üzerinden 3.00'e çıkarması için uyarmış ve bu konuda mehil vermiş olduğu halde, davacı not ortalamasını tutturamadığı için yurda geri çağrılmış ve davacı karara uyarak yurda dönmüştür. Davacı, sözkonusu karara karşı iptal davası da açmamıştır. Davacıya yurda döndükten sonra doktorasını ODTÜ'de tamamlaması için bir imkan daha tanınmasına rağmen bununla ilgili sınavlarda da başarısız olmuş ve böylece davalıya karşı olan yükümlülüğünü yerine getirememiştir. Her iki taahhütnamenin, birbirini tamamlamak için düzenlendiği ve öğrencinin başarısız olması halinde yapılan harcamalardan sorumluluğunu temin maksadıyla yapıldığı ortadadır. Bu durumda davacı, idareye verdiği taahhütnamelerden dolayı borçlu olmadığının tesbitini isteyemeyeceğinden davanın tamamen reddi yerine kısmen kabulü doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.
TEMYİZ EDEN: Davalı vekili
HUKUK GENEL KURULU KARARI
Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:
Karar: Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulu'nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.
Sonuç: Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı H.U.M.K. nun 429. maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine, 19.11.2003 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy