(4077 S.K. m.6/B) (1086 S.K. m.237)
Dava: Taraflar arasındaki "muarazanın meni" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Ankara 2. Tüketici Mahkemesince davanın kısmen kabulüne dair verilen 15.4.2003 gün ve 2003/60-165 sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 13. Hukuk Dairesinin 01.12.2003 gün ve 2003/9142-14089 sayılı ilamı ile;
( ...Davacı, davalıya bağlı otelde 5 yıl süre için her yıl bir hafta tatil yapmak üzere davalı şirketle 14.10.1998 tarihinde devre tatil sözleşmesi yaptığını 2002 ve 2003 yılları kullanması gereken tatil hakkını davalının engellemesi nedeniyle kullanamadığını, sözleşme gereği bu yıllara ait tatil hakkının üyesi olduğu RCI sistemine, havuza yatırması gerektiğini, 2002 ve 2003 yıllarına ait tatil hakkını RCI kanalıyla değişim yaparak kullanmak istediğini, ayrıca 1999 yılına ait tatil hakkının da kendisine kullandırılmadığını ileri sürerek 2002 ve 2003 yılları ve ayrıca 1999 yılı tatil hakkını 3 hafta olarak kullanmak istediğini, bu tatil hakkının RCI'ya ödemesini yaptığı 3 yıllık üye yenilemesinden dolayı davalının bu tatil haklarının RCI havuzuna, değişime aktarılmasına karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı, davacının tüm istemlerinin daha önce görülen davada hükme bağlandığını ve bu nedenle kesin hüküm bulunduğunu, davacının sözleşmede belirlenen tatil hakkını kullandığını savunarak davanın reddini dilemiştir.
Mahkemece, görülmekte olan davada, satıcı davalının davacının tatil hakkını kullanmasına engel olarak muarazaa yarattığı ve bu nedenle önceki davanın kesin hüküm oluşturmayacağı gerekçesiyle 1999 yılı tatil hakkına ilişkin istemin reddine, 2003 yılı ile 2002 yılı yerine kaim olmak üzere 2004 yılına ait devre tatil hakkını davacının dilediği gibi kullanmasına ( RCI'ya devrine ) hak tanınmasına, muarazaanın menine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.
Dosya arasında bulunan Ankara 2. Tüketici Mahkemesi'nin 2002/245 sayılı dava dosyasının incelenmesinden, eldeki davanın davacısı olan K.Tuğtekin Ok'un davalı şirket aleyhine açtığı davada, 218.606.570 TL. vergi borcunun olmadığının tespiti ile 2002 ve 2003 yıllarına ait birer haftalık tatil hakkının RCI'ya devredilmesini istediği, yargılama sonunda, "davacının 5 yıllık tüm tatil hakkı için davalıdan RCI üyeliği talep ettiği, davalının böyle bir sorumluluğunun bulunmadığı, tüketicinin tek başına da RCI'ya üye olabileceği" gerekçesiyle davacının 218.606.507 TL. borçlu olmadığının tespitine, 2002-2003 yıllarına ait devre tatil hakkının RCI'ya devri isteminin reddine karar verildiği ve hükmün temyiz edilmeyerek 10.12.2002 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır. Davacı her iki davada da 2002 ve 2003 yıllarına ait tatil hakkının davalı tarafından RCI'ya devredilmesini talep ve dava etmiştir. Az yukarıda anılan dava dosyasında davacının bu talebi reddedilip hüküm de kesinleştiğine göre, o davadaki bu taleplerin reddine dair hüküm kesin hüküm oluşturur. Mahkemece, değinilen bu yön gözardı edilerek yazılı şekilde hüküm tesis edilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir... ) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.
Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:
Karar: Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulu'nca da benimsenen Özel Daire Bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.
Sonuç: Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı HUMK.nun 429. Maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine, 02.02.2005 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy