(6831 S. K. m. 14, 19, 95, 114)
Dava: Taraflar arasındaki "tazminat" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Amasya 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nce davanın kısmen kabulüne dair verilen 25.04.2003 gün ve 2002/530, 2003/231 sayılı kararın incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 4. Hukuk Dairesi'nin 23.12.2003 gün ve 2003/9897-15211 sayılı ilamı ile; ( ...Dava, haksız eylem sonucu uğranılan zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Davacı orman idaresi, orman içinde keçi otlatan davalının 5500 m2'lik alanda orman örtüsüne zarar verdiğini belirterek, orman örtüsünün bozulmasından kaynaklanan zarar ile ağaçlandırma giderine hükmedilmesini istemiştir. Yerel mahkemece, orman örtüsüne verilen zararın bir bölümü kabul edilmiş, ağaçlandırma giderine ilişkin istem ise reddedilmiş, karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. 6831 sayılı Orman Yasası'nın 19. maddesi gereğince, yasada açıklanan ayrık durumlar dışında, ormanlara her türlü hayvan sokulmasının yasak olduğu; aynı yasanın 95. maddesinde, 19. maddeye aykırı olarak ormanlara izinsiz hayvan sokulmasının suç sayıldığı; 14. maddesinde ise, her türlü orman suçlarından dolayı ayrıca ağaçlandırma giderine hükmedileceği düzenlenmiş bulunmaktadır. Davalı hakkında orman alanında izinsiz hayvan otlatma eyleminden dolayı suç tutanağı düzenlendiğine göre davalının ağaçlandırma gideriyle de sorumlu tutulması gerekir. Yerel mahkemece anılan yön gözetilmeksizin, yazılı biçimde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı görüldüğünden kararın bozulması gerekmiştir... )gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.
Hukuk Genel Kurulu'nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:
Karar: Yakılan ve tahrip olunan orman sahalarının yeniden ağaçlandırılması için yapılacak masrafın kanunda yazılı tazminattan ayrı olarak sorumlularından alınmasına olanak sağlamak amacıyla 6831 sayılı Orman Kanunu'nun 114. maddesi hükmü öngörülmüştür. Bu madde ile, kamu yararı düşüncesi ön planda tutulup, toplumu koruma tedbiri olarak düzenleme getirilmiş, 6831 sayılı Orman Kanunu'nda belirtilen her türlü orman suçları için alınan tazminattan ayrı olarak ağaçlandırma giderine karar verileceği hüküm altına alınmıştır.
Şahsi hakka ilişkin bir tazminat olan ağaçlandırma giderine, idarenin mal varlığında azalma olmasa ve idare bir gidere katlanmasa bile, orman tahrip edilmişse karar verilmesi gerekir.
Somut olayda; davalının, ormanda izinsiz çok sayıda kıl keçisi otlatma şeklindeki eyleminin, 6831 sayılı Orman Kanunu'nun 95. maddesinde tanımlanan suçu oluşturması, otlatma sonucu sürgün ve filizlerin tamamının yenmesi suretiyle tahrip olunan ağaçların köklerinin tekrar sürgün verme özelliğinin, gerçekleşen tahribatı ortadan kaldırmayacağı ortada iken, tahrip olunan alan için ormanın tekrar kazanılmasını amaçlayan ağaçlandırma giderine karar verilmemiş olması isabetsizdir.
Belirtilen nedenlerle, Hukuk Genel Kurulu'nca da benimsenen özel daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.
Sonuç: Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının özel daire bozma kararında ve yukarıda gösterilen nedenlerden dolayı HUMK'nun 429. maddesi gereğince BOZULMASINA, 24.11.2004 gününde, oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy