(4857s. K m.20. 21) (1475 S. K. m.14)
Dava: Taraflar arasındaki "tazminat" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Kartal 2.İş Mahkemesi'nce davanın kısmen kabulüne dair verilen 20.2.2001 gün ve 1998/446-2001/117 sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 9.Hukuk Dairesi'nin 4.6.2001 gün ve 6898-9532 sayılı ilamiyla; ( ..1-Dosyadaki yazılara,toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, En-Ev Lti.Şti.nin temyiz itirazları yerinde değildir.
2-İsmail Hakkı A.'nın temyizine gelince;
Bu anılan gerçek kişi hakkında usulüne uygun olarak açılmış dava yoktur. Gerçekten kendisi bir dilekçe vermek suretiyle yargılamada yer almış,bununda nedeni davalı şirketin ortağı ve yöneticisi olmasıdır. Bu sıfatla yargılamada yer alması hakkında dava açıldığını ve dolayısı ile sorumlu tutulmasını gerektirmez. Böyle olunca bu konuda hüküm kurulması usul ve yasaya aykırılık oluşturur.... ) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.
Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:
Karar: Dava, ihbar ve kıdem tazminatının tahsili istemine ilişkindir.
Davacı; 1979 yılından itibaren en son davalı En-Ev Ltd.Şti. unvanı ile faaliyet gösteren, ancak daha önce de Amasyalı Teknik Pres Ltd.Şti. ve Isıntaş Ltd.Şti. unvanları ile faaliyette bulunan şirketlerde çalıştığını, her üç firmanın da İ.Hakkı A. tarafından fiilen yönetilmekte olduğunu, kendisinin bu şirketlerin tümünde şoför olarak 01.09.1998 tarihine kadar aynı işi yaptığını, son olarak aldığı net maaşının 70 milyon TL olduğunu ileri sürerek fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 1 milyon TL kıdem tazminatının tespiti ile davalı En-Ev Ltd.Şti.nden tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Davalı şirket, sözü edilen şirketlerin birbiri ile ilgilerinin bulunmadığını, bunların ayrı tüzel kişiliklere sahip olduğunu, davacının izin süresi bitiminde işinin başına dönmediğinden iş sözleşmesinin 1475 sayılı İş Yasasının 17/2-f maddesi uyarınca feshedildiğini ve bu nedenle de davacının ihbar ve kıdem tazminatı isteme hakkının bulunmadığını ileri sürerek, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
Davacı, mahkemece alınan bilirkişi raporundaki miktarları esas alarak, bu kez hem ilk davadaki davacı En-Ev Ltd.Şti. aleyhine, hem de ilk davada davalı olmayan İsmail Hakkı A. aleyhine, ilk davada saklı tutulan kısım bakımından Kartal 2.İş Mahkemesinin 2000/889 E sayılı dosyası ile ayrı bir dava açmış ve her iki dava usulünce 2000/900 K sayılı kararla birleştirilmiştir.
Mahkemenin her davalı bakımından ayrı ayrı ihbar ve kıdem tazminatı hesabını içeren bilirkişi raporunu esas alarak, En-Ev Ltd.Şti. bakımından ihbar tazminatı isteminin reddine, davacının hak ettiği kıdem tazminatının 867.073.179 TL olduğunun tespitine, ek dava gereğince 842.335.839 TL kıdem tazminatının 48.938.982 TL.sinin En-Ev Ltd.Şti.nden ve İ.Hakkı A'dan müştereken ve müteselsilen tahsiline, geri kalanının davalı İ.Hakkı A.'dan tahsiline, davacının ihbar tazminatı alacağının 157.061.787 olarak tespitine ve 127.061.787 TL.sinin tahsiline dair verdiği karar yukarıda açıklanan nedenlerle bozulmuştur.
Uyuşmazlık, İsmail Hakkı A.'nın görülmekte olan davada usulünce davalı sıfatını almış olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.
Somut olayda her ne kadar ilk açılan davada yalnızca En-Ev Ltd.Şti. davalı olarak gösterilmişse de, sonradan açılan ve görülmekte olan dava ile usulünce birleştirilen ek davada, En-Ev Ltd.Şti şirketinin yanında İsmail Hakkı A.'nın davalı olarak taraf sıfatını aldığı, davaların birleştirilmesinden sonra gerek avukatı Av.Erdal A. aracılığıyla duruşmaya katıldığı, gerekse direnme kararını temyiz dilekçesini bizzat mahkemeye sunduğu görülmektedir.
Hal böyle olunca davalı İsmail Hakkı A.'nın usul ve yasaya uygun biçimde bu dava ile birleştirilen Kartal İş Mahkemesinin 12.12.2000 gün ve 2000/889 E ve 2000/900 K sayılı ilamı ile taraf sıfatını aldığı ancak Özel Dairece yanılgıya dayalı olarak kararın bu noktadan bozulduğu anlaşılmakla, yerel mahkemenin direnme kararının bu açıdan doğru olduğu sonucuna varılmıştır.
Ne var ki, bozma nedenine göre, Özel Dairece işin esası incelenmemiştir. Bu nedenle davalı İsmail Hakkı A bakımından işin esasına yönelik temyiz itirazlarının incelenebilmesi için dosyanın Özel Dairesine gönderilmesi gerekir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan gerekçelerle yerel mahkemenin direnme kararı yerinde ise de davalı İsmail Hakkı Amasyalı'nın işin esasına yönelik temyiz itirazlarının incelenebilmesi için dosyanın 9.Hukuk Dairesine gönderilmesine, 28.04.2004 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy