(2762 S. K. m. 27)
Dava: Taraflar arasındaki vakıf şerhinin tapuya işlenmesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Büyükçekmece Asliye 2.Hukuk Mahkemesi'nce davanın reddine dair verilen 11.04.2002 gün ve 1999/1325 E- 2002/525 K. sayılı kararın incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 14.Hukuk Dairesi'nin 30.01.2003 gün ve 2002/7601-2003/522 sayılı ilamıyla;
(...Dava, vakıf şerhinin işlenmesi isteğine ilişkindir. Davacı, dava konusu taşınmazın ilk tesis kayıtlarında S. B. Vakfı şerhi olduğunu, ancak bu şerhin gitti kayıtlarına işlenmediğini, taviz bedeli ödemedikçe vakıf şerhinin terkin edilmeyeceğini belirterek, dava konusu taşınmaza sehven işlenmeyen vakıf şerhini yazılmasını istemiştir.
Davalılar, söz konusu vakfın gayri şerhin vakıflardan olup, tavize tabi olmadığını savunarak davanın reddini istemişlerdir.
Dosya içerisindeki 05.12.2001 tarihli bilirkişi raporunda dava konusu taşınmazın gayri sahih bir vakfa ilişkin olduğu, bu nedenle taviz bedeli ödenmeksizin tasarrufta bulunulabileceği belirtildiğinden mahkemece bilirkişi raporuna itibar edilerek davanın reddine karar verilmiş ise de, tapulama tutanağında, tespitin dayanağı olarak gösterilen 01.03.1932 tarih 478 ve 13.01.1984 tarih 12 numaralı tapu kayıtlarında vakıf şerhinin yer almadığı görülmektedir.
Mahkemece, öncelikle dava konusu taşınmazın ve davacı idarenin dayanağı olan tapu kayıtlarının ilk tesis ve tedavülleri ile birlikte getirtilerek kök kayıtlarında vakıf şerhi olup olmadığı araştırılmalı, vakıf şerhi mevcut ise, gerekirse taşınmaz başında keşif yapılarak söz konusu kayıtların dava konusu taşınmaza uyup uymadığının saptanması ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir...),
Gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.
Hukuk Genel Kurulu'nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:
Karar: Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, mahkeme kararında açıklanan gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, usul ve yasaya uygun bulunan direnme kararının onanması gerekir.
Sonuç: Davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile, direnme kararının yukarıda açıklanan nedenlerle ONANMASINA, temyiz ilam harcı peşin alınmış olduğundan başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 25.05.2005 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy