(4721 S. K. m. 4, 174, 175, 186) (818 S. K. m. 42, 44)
Dava: Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Eskişehir 2. Aile Mahkemesince boşanma isteminin kabulüne, tazminat ve nafaka isteminin reddine dair verilen 29.4.2004 gün ve 548-574 sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 2. Hukuk Dairesinin 8.7.2004 gün ve 7922-9148 sayılı ilamı ile;
(....1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle retle sonuçlanan ilk boşanma davasından sonra tarafların evlilik birliğini sürdürmeleri için bir araya gelmemiş bulunmalarına göre davalının aşağıdaki bentler kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.
2- Retle sonuçlanan boşanma davası açmakla davacı (koca) kusurludur.
Türk Medeni Kanununun 174/1. maddesi mevcut veya beklenen bir menfaati boşanma yüzünden haleldar olan kusursuz ya da daha az kusurlu tarafın, kusurlu taraftan uygun bir maddi tazminat isteyebileceğini, 186. maddesi, evi birlikte seçeceklerini, birliğin giderlerine güçleri oranlarında emek ve mal varlıkları ile katılacaklarını öngörmüştür. Toplanan delillerden boşanmaya sebep olan olaylarda maddi tazminat isteyen eşin diğerinden daha ziyade kusurlu olmadığı anlaşılmaktadır. Boşanma sonucu bu eş, en azından diğerinin maddi desteğini yitirmiştir. O halde mahkemece, tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile kusurları ve hakkaniyet ilkesi (MK. md. 4 BK. md. 42 ve 44) dikkate alınarak davalı kadın yararına uygun miktarda maddi tazminat verilmelidir. Bu yönün dikkate alınmaması doğru görülmemiştir.
3- Toplanan delillerden davalı kadının yoksulluğa düşeceği anlaşılmaktadır. Türk Medeni Kanununun 175. maddesi şartları davalı kadın yararına gerçekleşmiştir. Davalı lehine uygun miktarda yoksulluk nafakası takdiri gerekirken yazılı şekilde talebin reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir...)
Gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.
Temyiz Eden: Davalı vekili
HUKUK GENEL KURULU KARARI
Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:
Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan nedenlere göre maddi tazminat yönünden, Hukuk Genel Kurulu'nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle maddi tazminat talebinin reddine dair direnme kararının bozulması gerekir.
Ne var ki dosyadaki tutanak ve kanıtlardan davalı kadının boşanma ile yoksulluğa düşmeyeceği anlaşıldığına göre, nafaka talebinin reddine ilişkin direnme kararı usul ve yasaya uygun bulunmuştur. Bu nedenle direnme kararının nafaka yönünden onanması gerekir.
Sonuç: Davalı vekilinin, nafaka yönünden temyiz itirazlarının yukarıda açıklanan nedenlerle ONANMASINA, gerekli temyiz ilam harcı peşin alınmış olduğundan başkaca harç alınmasına mahal olmadığına,
Davalı vekilinin, maddi tazminat yönünden temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı HUMK. un 429. maddesi gereğince BOZULMASINA, 06.04.2005 gününde yapılan 2. görüşmede oyçokluğu ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy