(1086 S. K. m. 437, 439) (YHGK. 08.03.2006 T. 2006/5-120 E. 2006/54 K.)
Dava: Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; İzmir 12. Asliye Hukuk Mahkemesince davanın kısmen kabulüne dair verilen 15.12.2003 gün ve 2003/1057 E. 1580 K. sayılı kararın incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 5. Hukuk Dairesinin 19.10.2004 gün ve 2004/6692 E. 10195 K. sayılı ilamı ile;
( ... Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece, davalı şirketin dava konusu taşınmaza el atmadığı, Bakanlar Kurulunca kendisine verilen 10.12.1959 gün ve 4-12517 sayılı imtiyaz hakkına dayanarak taşınmazdan çimento imali için malzeme aldığı, bu eyleminin TMK. nun 683. maddesine dayanan tazminat istemi niteliğinde bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.
Davalı taşınmazda imtiyaz hakkına dayanarak bulunduğundan ve sahiplenme kastı bulunmadığından kamulaştırmasız el atma söz konusu değildir. Ancak;
Dava konusu taşınmaza davalı idarenin verdiği zarar ile taşınmazın eski hale getirilmesi için gerekli masraf belirlenerek eski hale getirme masraflarının taşınmaz bedelinden fazla olması halinde, taşınmaz bedelinin davalıdan tahsili ile taşınmazın davacı üzerindeki tapusunun iptaliyle davalı taraf adına tesciline, aksi halde eski hale getirme masraflarının davalıdan tahsiline karar verilmesi gerektiği gözetilerek, bu hususta ek rapor alınmadan, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması, doğru görülmemiştir...),
Gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.
Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:
Davacı vekili, davalı şirketin, tapuda müvekkili adına kayıtlı bulunan taşınmazdan çimento imali için malzeme almak suretiyle taşınmaza zarar verdiğini ileri sürerek, 15.000.000.000 TL. tazminatın dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Mahkemenin, davacının zararın, taşınmazın rayiç değeri esas alınarak belirlenmesi gerektiği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne dair verdiği karar; Özel Dairece taşınmazın eski hale getirme masraflarının belirlenmesi ve davacının zararının, taşınmaz bedeli ile eski hale getirme masraflarından düşük olanına hükmedilmek suretiyle giderilmesi gereğine işaretle bozulmuştur.
Yerel mahkeme; bozma ilamına uyup uymama konusunda karar vermeden önce bozmadan esinlenen 14.04.2005 tarihli ara kararı ile; davalı vekiline tescil talepleri bulunup bulunmadığı ve davalının kamu şirketi olup olmadığına ilişkin yazılı açıklamada bulunmak üzere süre vermiş; Yine bozmadan esinlenen 02.05.2005 tarihli ara kararı ile taşınmazın eski hale getirme masraflarının belirlenmesi için bilirkişi kurulundan ek rapor alınmasına karar vermiştir. 18.05.2005 tarihli celsede ise bozmadan sonra alının ek rapor ve davalı tarafça ibraz edilen belgeler dayanak alınarak direnme kararı oluşturulmuştur.
Bu durumda ortada varlığından söz edilebilecek bir direnme kararı mevcut olmayıp, bozmadan sonra getirtilen delillere göre verilen yeni bir hükmün bulunduğunun kabulü gerekir.
Bu nedenle dosya, yeni hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesi için Özel Daireye gönderilmelidir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenle, yeni hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın 5. Hukuk Dairesine Gönderilmesine, 21.09.2005 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy