(5219 S. K. m. 2, 15) (1086 S. K. m. 427)
Dava: Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Çorum İş Mahkemesince davanın kısmen kabulüne dair verilen 15.12.2003 gün ve 2002/26-2003/518 sayılı kararın incelenmesi davalı vekilince istenilmesi üzerine,
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi'nin 7.6.2004 gün ve 2004/2640-14249 sayılı ilamı ile;
(...1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Mahkemece karara esas alınan bilirkişi raporundaki hesaplamaya göre davacının 111.176.756 TL Genel Tatil ücretine hak kazandığı anlaşılmaktadır. Buna rağmen 700.000.000 TL genel tatil ücretine karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir...)
Gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.
Temyiz Eden: Davalı vekili
Hukuk Genel Kurulu Kararı
Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:
Karar: Yerel Mahkemenin önceki hükmü ile bozma ve direnme kararlarının içerik ve kapsamlarına göre Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık, genel tatil ücreti noktasında toplanmakta olup; direnme yoluyla Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlığın ilişkin bulunduğu tutar, 700.000.000 TL. den ibarettir.
Bilindiği gibi, 14.7.2004 tarih ve 5219 sayılı Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun 21.7.2004 gün ve 25529 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış; 15. maddesindeki hüküm gereğince, 2. maddesinin (B) fıkrası, 3. maddesinin (C) fıkrası, 7, 9, 10, 11, 12. maddeleri ile 13. maddesinin (B) fıkrası 1.1.2005 tarihinde, diğer maddeleri ise yayımı tarihinde yürürlüğe girmiştir. Anılan Kanunun, 2. maddesinin yayım tarihinde yürürlüğe giren (A) fıkrasının (c) bendi ile; 18.6.1927 tarihli ve 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 427. maddesinin ikinci, üçüncü ve dördüncü fıkralarında yer alan ve ek 3 üncü maddesine göre kırk milyon TL. olarak uygulanması öngörülen parasal sınır bir milyar TL; beşinci fıkrasında yer alan ve ek 3 üncü maddesine göre sekiz yüz milyon TL. olarak uygulanması öngörülen duruşma sınırı on milyar TL.; altı yüz milyon TL. olarak uygulanması öngörülen karar düzeltme sınırı da altı milyar TL. olarak değiştirilmiştir.
Kısaca, anılan Kanun, 21.7.2004 tarihinden itibaren temyiz (kesinlik) sınırını 1.000.000.000 TL. (1.000 YTL), karar düzeltme sınırını da 6.000.000.000 TL. (6.000 YTL) olarak belirlemiştir.
Yerel Mahkemenin direnme kararı 31.1.2005 günü verilmiştir.
Somut olayda, temyiz istemi yerel mahkemenin direnme kararına yöneliktir. Söz konusu tarihte, 5219 sayılı Kanunun temyiz sınırını bir milyar TL. (1.000-YTL) olarak değiştiren hükmü yürürlükte bulunduğuna ve eldeki davanın müddeabbihi bu sınırın altında olduğuna göre, direnme kararı kesin olup, temyizi mümkün değildir.
Belirtilen nedenlerle, davalı vekilinin temyiz dilekçesinin reddi gerekir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenle davalı vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE, istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine 04.05.2005 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy