(5521 S. K. m. 1) (1475 S. K. m. 5) (1086 S. K. m. 7)
Dava: Taraflar arasındaki "işçilik hak ve tazminatı" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Ankara 4. İş Mahkemesi'nce davanın görevsizlik nedeniyle reddine dair verilen 06.04.2004 gün ve 2003/880 Esas, 2004/174 Karar sayılı kararın incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 9. Hukuk Dairesi'nin 17.02.2005 gün ve 2004/13378 Esas, 2005/4465 Karar sayılı ilamı ile,
( ...Davacı, 31.05.1998 tarihinde kapıcı olarak çalıştığı apartmanın merkezi sistem ile ısınmadan kombili sisteme geçildikten sonra ücret ve yıllık ücretli izin haklarının ödenmediğini belirterek ihbar ve kıdem tazminatı ile ücret, yıllık izin ücreti ve fazla mesai ücreti talebiyle davalı apartman malikleri aleyhine yöneticiliği hasım göstererek bu davayı açmıştır.
Mahkemece, davalı savunmasına değer verilerek kombili sisteme geçilen apartmanın kapıcı dairesinde oturmaya devam etmesi karşılığı bazı hizmetleri yapan davacının münhasıran o yerde kapıcılık hizmetini yerine getirmediğinden, 1475 sayılı İş Kanunu'nun 5. maddesindeki istisnaların istisnasına girmediğinden davanın reddine karar verilmiştir.
Kaloriferli konut kapıcıları 1475 sayılı ış Kanunu kapsamında bulunduğundan, apartmanın kalorifer sisteminin merkezi ısıtma sisteminden kombili sisteme geçirilmesi apartmanın kaloriferli olma niteliğine etkili olmaksızın İş Kanunu uyarınca işçilik hak ve tazminatlarının istemesine engel oluşturmaz. Belki bu sistem değişikliği tam gün çalışma yerine kısmi çalışmayı gündeme getirir.
Davacı münhasıran davalı apartmanda çalışmayıp başka işyerlerinde de çalışmış olsa da apartman kaloriferli olduğundan 1475 sayılı İş Kanunu'nun 5/II-e maddesine göre İş Kanunu kapsamında olup 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 1. maddesi uyarınca iş mahkemesi görevli bulunduğundan esasa girmek gerekirken mahkemece görevsizlik kararı verilmesi hatalıdır... )
Gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.
Hukuk Genel Kurulu'nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:
Karar: Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulu'nca da benimsenen özel daire bozma kararına uyulmak gerekirken,önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.
Sonuç: Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının özel daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı H.U.M.K.'nun 429. maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde peşin harcın iadesine, 07.12.2005 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy