(4857 S. K. m. 18, 19, 20, 21)
Dava: Taraflar arasındaki işe iade davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Ankara 4. İş Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 22.12.2004 tarih ve 2004/864-1537 Karar s. kararın tetkiki davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine,
Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin 21.2.2005 tarih ve 2005/2213-5839 s. ilamı ile,
(...Davalı, davacının çalıştığı işyerinde fesih gününde 26 işçi çalıştığını, bu nedenle davacının 4857 s. Kanunun 18-21. maddelerindeki iş güvencesi hükümlerinden yararlanamayacağını savunmaktadır.
İşyerinde, 4857 s. Kanunun 18. maddesinde belirtilen yeterli işçi sayısının mevcut olup olmadığı kesin delillerle saptanmadan ve bu husus araştırılmadan yazılı biçimde hüküm tesisi hatalıdır...)
Gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.
TEMYİZ EDEN: Davalı vekili
HUKUK GENEL KURULU KARARI
Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:
Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 08.12.2004 tarih ve 2004/654 Esas, 664 Karar s. kararında ayrıntılarıyla belirtildiği üzere; 4857 s. İş Yasasının 20/3. maddesinde yer alan mahkemece verilen kararın temyizi halinde Yargıtay ilgili Dairesinin vereceği kararın kesin olması hükmünden, Yargıtay Özel Daire kararının kesin olduğu, bunun için de direnme kararına konu edilemeyeceğinin, bir başka ifadeyle, bozma kararına karşı direnme yolunun kapalı bulunduğunun belirtilmiş olması karşısında Özel Dairenin bozma kararına bu sebeple uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve kanuna aykırı olup, direnme kararı bozulmalıdır.
Sonuç: Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının yukarda açıklanan ve Özel Daire bozma kararında gösterilen sebeplerden dolayı HUMK. nun 429. maddesi gereğince BOZULMASINA, istem halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine, 23.11.2005 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy