(1086 S. K. m. 254)
Taraflar arasındaki Tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Babaeski Asliye Hukuk Mahkemesince davanın reddine dair verilen 10.04.2000 gün ve 1999/172-2000/126 sayılı kararın incelenmesi Davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin 17.04.2001 gün ve 2177-3312 sayılı ilamı ile;
(...Davacı vekili, müvekkiline ait ve davalı sigorta şirketine kasko poliçesi ile sigortalı aracın karıştığı trafik kazasında uğradığı hasar bedelinin ödenmediğini ileri sürerek, 570.114.376.-TL'yi faiziyle davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, araç sürücüsü alkollü iken kazanın meydana geldiğini ve hasarın teminat dışında kaldığını savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemenin davanın reddine dair verdiği, karar, davacı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır.
Davacı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Dava, kasko sigorta tazminatının ödenmesi istemine ilişkindir. Davalı sürücünün alkollü olduğunu savunmuş, Mahkemece bu savunmaya itibar edilerek dava reddedilmiş ve bu karar Dairemizce onanmıştır.
Dairemizce dosya içerisine getirtilen Babaeski Asliye Ceza Mahkemesinin 1998/303 Esas sayılı dava dosyasının incelenmesinde, zarara yol açan trafik kazasına karışan diğer araç olan traktörü sürücüsünün o davada, sanık C.D tarafından yapılan müessir fil suçunun müştekisi olarak ifadesinin alındığı, bu şahsın çarpma sonrasında durumu fark etmeyerek olay yerinden ayrılıp ilerlediğini, bundan sonra taksinin kendisine yetişip önüne geçerek durdurduğunu takside beş kişi olduğunu beyan ettiği anlaşılmaktadır. Gerek ceza davasındaki gerekse eldeki davada tanıklar araç sürücüsünün alkolsüz olduğu saptanan M.Ö olduğunu belirtmişlerdir. Traktör sürücüsünün beyanları da davacı aracının olay yerinden ayrılma nedenini ve araçta beş kişi olduğunu doğrulama konusunda davacı iddiasına destek vermektedir.
HUMK'un 254. maddesi uyarınca, davada menfaati bulunmak gibi şüpheyi mucip bir esbabın varlığı iddia ve ispat edilmedikçe, tanıkların doğruyu söyledikleri asıldır. Gerek tanık beyanları gerekse toplanan deliller itibariyle, davacı araç sürücüsünün M.Ö olduğu anlaşıldığından, davada diğer hususların halline geçilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi yerinde görülmediğinden kararın bu nedenle davacı yararına bozulması gerekirken onandığı anlaşıldığından, Dairemizin 25.09.2000 gün ve 6015-7069 sayılı kararının kaldırılarak mahkeme kararının bozulması gerekmiştir...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.
TEMYİZ EDEN: Davacı vekili
HUKUK GENEL KURULU KARARI
Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:
Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.
Sonuç: Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı HUMK'un 429. maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine 19.04.2006 gününde, bozmada oybirliği, sebebinde oyçokluğu ile karar verildi.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy