(2004 S. K. m. 363)
Dava: Taraflar arasındaki şikayet davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Gaziantep 2. İcra Mahkemesince şikayetin kabulüne dair verilen 09.06.2005 gün ve 2004/446-2005/325 sayılı kararın incelenmesi karşı taraf/alacaklı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 12. Hukuk Dairesinin 09.02.2006 gün ve 2005/24986-2006/1973 sayılı ilamı ile bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.
Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:
Karar: Bilindiği üzere, İcra Hakimliğinin kararlarına karşı temyiz süresi İcra İflas Kanununun 363 maddesi gereği tefhim veya tebliğ tarihinden itibaren 10 gün olup; bu süre kararın yüze karşı verilmesi halinde bu tarihten, yoklukta verilmesi halinde ise tebliğ tarihinden itibaren hesaplanacaktır.
Somut olayda, İcra Tetkik Mercii Hakimliğinin 06.07.2006 tarihli direnme kararı taraf vekillerinin yüzlerine karşı verilmiş olup; tefhim tarihinde başlayan 10 günlük temyiz süresinin son günü 16.07.2006/Pazar gününe rastlamakla takip eden 17.07.2006 Pazartesi günü mesai saati bitiminde sona ermektedir.
Harçtan muaf olan karşı taraf/alacaklı bankanın vekili ise hükmü bu süre geçtikten sonra 18.07.2006 tarihli dilekçe ile temyiz etmiş, dilekçesi aynı tarihte havale ve temyiz defterine kaydolunmuştur.
Şu durumda; yasal temyiz süresi geçtikten sonra verilen temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle, karşı taraf/alacaklı banka vekilinin yasal süre geçtikten sonra verilen temyiz dilekçesinin REDDİNE, 22.11.2006 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy