(1086 S. K. m. 92) (4722 S. K. m. 22) (4721 S. K. m. 612) (YHGK. 27.09.2006 T. 2006/2-595 E. 2006/593 K.)
Dava: Taraflar arasındaki Mirasçılar Arasındaki Sözleşmeye Dayalı Tapu İptali ve Tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Gebze 1.Asliye Hukuk Mahkemesince davanın Kabulüne dair verilen 23.12.2003 gün ve 2001/703 E. 2003/857 K. sayılı kararın incelenmesi Davalı A. Orhan vekili tarafından istenilmesi üzerine,
Yargıtay 2.Hukuk Dairesinin 15.02.2005 gün ve 2004/15609 E. 2005/2102 K. sayılı ilamı ile;
(...Mirasçılık ve mirasın geçişi, miras bırakanın ölümü tarihinde yürürlükte olan hükümlere göre belirlenir. (4722 S. K. md.17)
Mahkemenin kabulünde olduğu gibi dava konusu taşınmazlar taraflar adına müşterek mülkiyet şeklinde tapuya kayıtlıdır. Taşınmazlar iştirak halinde olmayıp Türk Kanunu Medenisinin 612. maddesi koşulları gerçekleşmediğinden davanın reddi gerekir, bu yön gözetilmeden kanuna aykırı gerekçelerle yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir...)
Gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.
Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:
Karar: Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre davalılardan A. Orhan yönünden Hukuk Genel Kurulu'nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırı olup direnme kararı bu davalıya hasren bozulmalıdır.
Ne var ki, davaya konu taşınmazların müşterek mülkiyet hükümlerine tabi olmasına davalı Ş. E. Orhan (Ülger)'in mahkemeye verdiği 05.03.2002 tarihli dilekçesinde açıkça davayı tüm sonuçları ile birlikte kabul ettiğini beyan etmesine ve mahkemenin 23.12.2003 günlü ilk kararını temyiz etmeyerek 18.03.2004 tarihli dilekçesinde de mahkemece verilen kararı tüm sonuçları ile birlikte kabul ettiğini ve hükmün onanmasını istediğini bildirmesine ve bu davalı yönünden 23.12.2003 günlü ilk kararın kesinleşmiş olmasına karşın bozma ilamında bu davalı yönünden de hükmün bozulmuş olması yerinde bulunmamıştır.
Sonuç: Yukarıda açıklanan gerekçe ile;
Davalı Ş. E. Orhan (Ülger) hakkındaki ilk hüküm kesinleşmekle bu davalı ile ilgili kısmın bozma metninden çıkarılmasına, ilk hükümle aynı mahiyetteki direnme kararı hakkında bu davalının temyizi bulunmayıp açıkça kabul ettiğinden bu konuda ayrıca bir karar verilmesine yer olmadığına,
Davalı A. Orhan vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının sadece bu davalı yönünden Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı HUMK. nun 429. maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine 26.04.2006 gününde oyçokluğu ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy