(2942 S. K. m. 11)
Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atma nedeniyle tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Gaziantep 3.Aslîye Hukuk Mahkemesince davanın kısmen kabulüne ve kısmen reddine dair verilen 27.8.2005 gün ve 186-363 sayılı kararın incelenmesi taraflar vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 5. Hukuk Dairesinin 2.3.2006 gün ve 792-2144 sayılı ilamı ile; (...Mahkemece bozma ilamına uyularak işlem ve inceleme yapılmıştır.
Taşınmazın el atılan kısmının bir bölümünün kapama fıstıklık, bir bölümünün kapama bağ olarak kabulü ile getireceği net geliri üzerinden bilimsel yolla değerinin biçilmesi yöntem itibariyle doğrudur. Bu nedenle davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.
Davalı idare vekilinin temyizine gelince;
Bilirkişi kurulunun objektif değer artırıcı unsur olarak gösterdiği nedenlere göre, objektif değer artırıcı unsurun % 50'yi geçemeyeceği düşünülmeden %200 oranında objektif değer artırıcı unsur kabul edilerek değer biçen rapora dayanılarak fazla bedele hükmedilmesi, doğru görülmemiştir....)gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.
TEMYİZ EDEN: Davalı vekili
HUKUK GENEL KURULU KARARI
Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:
Dava, kamulaştırmasız el atma nedeniyle tazminat istemine ilişkindir.
Dosyaya emsal olarak sunulan Gaziantep 2.Asliye Hukuk Mahkemesinin 29.12.2005 gün ve 2005/359-609 sayılı dosyası ile Gaziantep 3.Asliye Hukuk Mahkemesinin 20.12.2005 gün ve 2002/591-1153 sayılı dosyalarında dava konusu olan taşınmazların görülmekte olan dava konusu taşınmaza komşu parseller olduğu ve aynı özellikleri taşıdığı, sözü edilen bu dosyalarda taşınmazlar; %200 oranında objektif değer artışı takdir eden bilirkişi kurulunun raporunu benimseyen yerel mahkeme kararlarının Yargıtay 5.Hukuk Dairesince onandığı ve bu dosya bakımından güçlü delil oluşturduğu anlaşılmış olmasına; tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, mahkeme kararında açıklanan gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, usul ve yasaya uygun bulunan direnme kararının onanması gerekir.
Sonuç: Davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile, direnme kararının yukarıda açıklanan nedenlerle ONANMASINA, 18.10.2006 gününde, oybirliği ile karar verildi.
(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy